Centrum pomocy

Instalacja

FLEDIT jest dostarczany z prostym instalatorem, który robi wszystko za Ciebie. Pobierz go, uruchom, otwórz Premiere Pro.

Odinstalowywanie FLEDIT

Aby usunąć FLEDIT, użyj Add or remove programs (Dodaj lub usuń programy) na Windows lub otwórz FLEDIT Uninstaller z folderu Applications na macOS. Tak jak przy instalacji, najpierw zamknij wszystkie aplikacje Adobe.

Podczas odinstalowywania możesz wybrać, czy zachować swoje dane - notatki, historię timera, makra, skróty klawiszowe, ulubione i Twoją bibliotekę plików. Zachowaj je, jeśli planujesz ponowną instalację, albo usuń wszystko, aby całkowicie wyczyścić dane.

Wymagania systemowe

Testuję i wspieram FLEDIT na Premiere Pro 2025 i nowszych. Może równie dobrze działać na starszych wydaniach, ale nie mogę tego zagwarantować - jeśli korzystasz ze starszej wersji i napotkasz problemy, pierwszym krokiem powinno być zaktualizowanie Premiere.

Aktywacja licencji

Przy pierwszym uruchomieniu FLEDIT zostaniesz poproszony o wybór między poziomem Free a płatną licencją (Standard lub Pro). Oba sposoby znajdują się na tym samym ekranie Settings, więc klucz możesz wpisać także później.

Aktywacja poziomu Free

W przypadku planu Free nie potrzebujesz klucza licencyjnego (license key). W oknie pierwszego uruchomienia kliknij Continue with Free plan - FLEDIT od razu odblokuje darmowe funkcje. Zawsze możesz później wrócić do Settings i wpisać płatny klucz, który kupisz.

Aktywacja licencji Standard lub Pro

Po zakupie na Gumroad otrzymasz klucz licencyjny (license key) e-mailem.

Ważne szczegóły

• Twoja licencja jest powiązana z identyfikatorem sprzętowym (hardware ID) Twojej maszyny. Standard = 1 maszyna, Pro = 2.
• Nowy komputer lub osiągnięty limit urządzeń? Nie musisz niczego dezaktywować ręcznie. Gdy spróbujesz aktywować na większej liczbie maszyn, niż pozwala Twoja licencja, FLEDIT otworzy okno z listą wszystkich urządzeń aktualnie korzystających z Twojego klucza - wraz z datą aktywacji i ostatniego użycia każdego z nich. Usuń urządzenie, którego już nie używasz, aby zwolnić miejsce, a następnie kontynuuj. Działa to nawet wtedy, gdy stara maszyna została sformatowana lub nie jest już dostępna.
• FLEDIT od czasu do czasu weryfikuje Twoją licencję online, więc co jakiś czas potrzebuje połączenia z internetem. Między weryfikacjami możesz pracować offline, ale jeśli przez dłuższy czas nie uda mu się połączyć z serwerem licencji, poprosi Cię o ponowne połączenie, zanim będziesz kontynuować.

Aktualizacja FLEDIT

FLEDIT sam sprawdza, czy jest nowa wersja, i daje ją pobrać prosto z panelu - nie musisz szukać niczego na stronie.

Gdy pojawi się nowsza wersja, w panelu wyskakuje komunikat „FLEDIT 0.8 available” z pierwszą linijką listy zmian i przyciskiem Download. Przycisk otwiera pobieranie w Twojej przeglądarce. Komunikat pokazuje się raz na uruchomienie panelu; jeżeli go zamkniesz przez Don't show again, nie wróci dla tej wersji - ale przy kolejnej owszem.

Wszystko, co zmieniło się w każdej wersji, od nowości po drobne poprawki, znajdziesz na stronie Lista zmian.

Kliknij koło zębate w prawym górnym rogu panelu i przewiń do sekcji Updates & Notifications. Znajdziesz tam:

Version

Wersja pluginu, którą masz teraz zainstalowaną - to jest miejsce, w którym ją sprawdzasz.

Latest

Pojawia się tylko wtedy, gdy jest coś nowszego: numer wersji z dopiskiem Update available, przycisk Download Update i lista zmian pod nagłówkiem What's new. Gdy masz najnowszą wersję, w tym miejscu stoi ✓ You're up to date.

Notify me about FLEDIT updates

Checkbox, który decyduje, czy FLEDIT ma Cię zaczepiać komunikatem o nowej wersji. Wyłączenie go nie wyłącza komunikatów serwisowych (na przykład ostrzeżenia o zgodności z nową wersją Premiere) - te pokazują się zawsze.

W tej samej sekcji użytkownik planu FREE ma drugi checkbox: zgodę na otrzymywanie informacji handlowych o ofertach i promocjach FLEDIT, wyświetlanych jako powiadomienia w pluginie. Zgoda jest dobrowolna i nie jest warunkiem korzystania z wersji FREE - bez niej po prostu nie zobaczysz żadnych ofert. Pod checkboxem stoi status: kiedy zgoda została udzielona albo wycofana. Odznaczenie wycofuje ją od razu, a wycofanie nie ma wpływu na Twoją zgodę newsletterową ze strony.

Podział panelu na okna

Przy szerokim panelu FLEDIT możesz mieć kilka zakładek naraz (maksymalnie 4) - np. Notes obok Animations albo Timer pod Zoom. Nie ma do tego przycisku ani ustawienia: układ budujesz gestem.

Chwyć zakładkę na górnym pasku (np. Notes) i przeciągnij ją w dół, poniżej paska zakładek. Przy kursorze pojawia się etykieta z nazwą zakładki, a na panelu limonkowa strefa upuszczenia - puść zakładkę tam, gdzie ma się pojawić nowe okno.

Tak samo działa przeciąganie z menu „•••” (zakładki, które nie zmieściły się na pasku). Jeśli w trakcie gestu wrócisz kursorem nad pasek, przeciąganie zmienia się z powrotem w zwykłe przestawianie kolejności zakładek.

• Okno, w które ostatnio kliknąłeś, jest aktywne (limonkowa ramka). Kliknięcie zakładki na górnym pasku podmienia zawartość aktywnego okna; kliknięcie zakładki, która już jest otwarta w jakimś oknie, tylko przenosi do niego fokus.
• Przeciągnij separator między oknami, żeby zmienić proporcje; dwuklik separatora przywraca 50/50.
• Gdy zwęzisz panel tak, że okna się nie mieszczą, FLEDIT pokazuje tylko aktywne okno na całym panelu; układ czeka i wraca, gdy panel znów jest szerszy.

Najedź na prawy górny róg okna - pojawi się ✕ (Close window) i uchwyt do przenoszenia (Move window - przeciągnij na środek innego okna, żeby je zamienić). Możesz też kliknąć zakładkę na pasku prawym przyciskiem → Close window albo przeciągnąć zakładkę z powrotem na pasek. Gdy zostanie jedno okno, panel wraca do zwykłego widoku.

Animations & Library

Zakładka Animations to miejsce, gdzie masz gotową bibliotekę przejść, efektów i animacji. Kliknij dwukrotnie lub przeciągnij na timeline. Oznaczaj jako ulubione dla szybkiego dostępu i buduj własną bibliotekę niestandardowych MOGRT-ów oraz własną bazę assetów.

Każdy wbudowany element można zastosować na dwa sposoby:

• Kliknij dwukrotnie - wstawia element w bieżącej pozycji playhead.
• Przeciągnij i upuść - przeciągnij miniaturę na timeline. FLEDIT tworzy potrzebny track, importuje szablon i dopasowuje go do miejsca, w którym puścisz.

FLEDIT automatycznie wykrywa rozdzielczość Twojej sequence i przeskalowuje szablon - przejście w 1080p działa w 4K i innych formatach 16:9. Elementy oznaczone plakietką 16:9 są przeznaczone dla tego formatu obrazu i mogą nie skalować się poprawnie do formatu pionowego (9:16), kwadratowego (1:1) ani innych formatów innych niż 16:9.

Wbudowane MOGRT-y FLEDIT mają wpisaną animację wejścia i wyjścia. Jeśli skrócisz taki klip zwykłym przycinaniem na timeline, animacja wyjścia zostaje tam, gdzie była (np. w 10. sekundzie) - po prostu ją utniesz. Długość zmieniaj więc w pluginie:

FLEDIT zmienia długość klipu i przestawia w szablonie moment zniknięcia, więc animacja wyjścia zawsze kończy się dokładnie na końcu klipu. Wejście zostaje bez zmian. Przy kilku zaznaczonych klipach wszystkie dostają tę samą długość.

W folderach Animations → 3D Camera i Animations → Liquid Glass nad siatką kafelków jest przycisk How to use. Otwiera instrukcję „How to change the background” z filmem.

Te szablony mają podmienialne tło - możesz wstawić dowolne zdjęcie albo wideo.

Chcesz użyć fragmentu swojego timeline jako tła?

Kliknij ikonę serca na dowolnej miniaturze, aby dodać ją do Favorites. Ulubione działają dla wszystkiego - wbudowanych przejść, wbudowanych efektów, Twoich własnych MOGRT-ów i zaimportowanych multimediów. Folder Favorites pojawia się na górze paska bocznego, więc nie musisz już przekopywać się przez kategorie.

Kliknij + New Folder na pasku bocznym, aby utworzyć folder na dowolny rodzaj zawartości - loga klientów, intra, efekty dźwiękowe, muzykę, cokolwiek, po co często sięgasz.

Nazwy utworzonych folderów możesz zmieniać (kliknij prawym przyciskiem myszy → Rename), zmieniać ich kolejność wyświetlania i usuwać w dowolnym momencie.

Gdy masz otwarty folder User Library, pole wyszukiwania szuka tylko w nim i w jego podfolderach. Podpowiada to napis „Search in <folder>...”. W trakcie pisania nad wynikami pojawia się przełącznik Search in: z dwiema połówkami: nazwą folderu i Everywhere, czyli wszystkimi Twoimi folderami i wbudowanymi presetami. Każda pokazuje liczbę wyników. Gdy w folderze nic nie ma, a gdzie indziej tak, kliknij Search everywhere. Po wyczyszczeniu pola wracasz do folderu, z którego zacząłeś.

Możesz wpisać kilka słów w dowolnej kolejności, a wielkość liter i polskie znaki nie mają znaczenia: „caly” znajdzie „CAŁY”.

Kliknij + Import → MOGRT, wybierz plik .mogrt (lub upuść go na okno importu), wskaż folder docelowy i potwierdź. MOGRT zostaje skopiowany do Twojej User Library i zachowuje się dokładnie jak element wbudowany - kliknij dwukrotnie lub przeciągnij na timeline.

Kliknij + Import → Media i wskaż folder na dysku albo upuść w oknie kilka folderów naraz. W polu Target folder wybierz, gdzie mają trafić:

• USER LIBRARY (pierwsza pozycja listy) - każdy folder staje się osobnym folderem biblioteki, nazwanym tak jak na dysku, razem z podfolderami.
• Jeden z Twoich folderów - importowany folder trafia do jego środka.

Domyślnie zaznaczony jest folder, w którym akurat jesteś, a jeśli nie jesteś w żadnym - USER LIBRARY. Ta opcja jest tylko przy imporcie mediów: MOGRT-y i sequence zawsze trafiają do folderu biblioteki (gdy nie masz jeszcze żadnego, FLEDIT sam utworzy „My Library”).

Pliki i podfoldery są zsynchronizowane z tym, co faktycznie znajduje się na dysku. Niczego nie trzeba odświeżać ręcznie: FLEDIT ponownie odczytuje folder za każdym razem, gdy wracasz do panelu, więc zmiany wprowadzone w Eksploratorze lub Finderze pojawiają się samoczynnie w ciągu kilku sekund. Jeśli zmiana kiedyś się nie pojawi, kliknij w dowolnym miejscu panelu FLEDIT, aby nadać mu fokus - lista odświeży się w tym samym momencie.

Obsługiwane formaty:

Każdy inny typ pliku w folderze jest po prostu ignorowany.

Jak działa synchronizacja na żywo:

Dodanie pliku

Wrzuć nowy plik do śledzonego folderu - pojawi się w FLEDIT samoczynnie, gdy panel następnym razem uzyska fokus (zwykle w ciągu kilku sekund). Nie trzeba ręcznie odświeżać.

Usunięcie pliku

Usuń plik z dysku, a jego karta zniknie z FLEDIT - mała pamięć podręczna, którą utworzył, zostaje przy tym wyczyszczona.

Dodanie lub usunięcie podfolderu

Utwórz nowy podfolder wewnątrz śledzonego folderu w Eksploratorze/Finderze, a pojawi się on na liście; usuń podfolder, a zniknie. Biblioteka zawsze odzwierciedla strukturę folderów na dysku.

Zmiana nazwy poza programem

Zmień nazwę pliku w Finderze/Eksploratorze, a FLEDIT potraktuje to jak zniknięcie starego pliku i pojawienie się nowego. Uwaga: jeśli używałeś tego pliku w makrze, makro pokaże status „BROKEN” - możesz wtedy przekierować makro na nowy plik, tak jak opisano w sekcji o makrach.

Kliknięcie prawym przyciskiem karty multimediów daje dwie opcje:

Show in Explorer / Reveal in Finder

Przenosi prosto do pliku w menedżerze plików systemu - Eksploratorze na Windows, Finderze na macOS - dzięki czemu zlokalizujesz go na dysku jednym kliknięciem.

Delete

Ukrywa kartę tylko z FLEDIT. Plik pozostaje dokładnie tam, gdzie był na dysku - nic nie jest usuwane z Twojego folderu, po prostu porządkujesz to, co widać w bibliotece. Aby pozbyć się pliku na dobre, usuń go z dysku, a FLEDIT samoczynnie usunie kartę.

Możesz wyciągać całe sequence z innego projektu Premiere i przechowywać je w User Library. Kliknij + Import → Sequences i wybierz plik .prproj; FLEDIT odczyta go i wyświetli listę zawartych w nim sequence, abyś wybrał, które dodać do folderu biblioteki.

Aby zaimportować sequence do otwartego projektu, po prostu kliknij ją dwukrotnie.

Kliknij w dowolne media, aby otworzyć wbudowany odtwarzacz - odtwarzacz wideo dla klipów, przeglądarkę obrazów dla zdjęć lub waveform dla plików audio.

Przytnij, zanim dodasz - punkty in i out. Nie musisz wrzucać całego pliku na timeline. Zaznacz zakres w odtwarzaczu, a FLEDIT wstawi tylko ten fragment klipu lub ścieżki:

• Space - odtwarzanie / pauza
• I - ustaw punkt in w bieżącej pozycji
• O - ustaw punkt out
• Esc - wyczyść zaznaczenie in / out

Możesz również to wyklikać myszką: kliknij prawym przyciskiem w waveform lub pasek odtwarzania i wybierz Mark In, Mark Out lub Clear In & Out. Po ustawieniu zakresu kliknij dwukrotnie kartę lub przeciągnij ją na timeline - dodana zostanie tylko zaznaczona część.

Gdy jakiś materiał znajdzie się na Twoim timeline, FLEDIT oznacza odpowiadającą mu kartę biblioteki małą zieloną kropką oraz statusem („ON TIMELINE”). Usuń klip, a status „ON TIMELINE” znika, więc zawsze wiesz, co jest już w użyciu. Przycisk Refresh oraz Auto odpowiadają za odświeżanie statusu mediów na timeline:

Auto

Automatyczne skanowanie. FLEDIT obserwuje timeline i automatycznie utrzymuje oznaczenia „ON TIMELINE” w aktualnym stanie podczas montażu. Odświeżanie jest cykliczne, więc zmiana bywa widoczna z niewielkim opóźnieniem. Jeśli potrzebujesz aktualnego stanu natychmiast, kliknij w panel FLEDIT, żeby przejął focus - wtedy odświeża się od razu. Tryb Auto może być obciążający na rozbudowanym timeline - wyłącz go wtedy i odświeżaj ręcznie.

Refresh

Skanuje timeline i aktualizuje oznaczenia „ON TIMELINE” - szybki sposób na sprawdzenie, co jest aktualnie w użyciu, gdy automatyczne skanowanie jest wyłączone.

Przełączaj między widokiem siatki (domyślny) a widokiem listy z paska narzędzi. Suwak obok niego steruje rozmiarem miniatur w trybie siatki lub wysokością wierszy w trybie listy.

Gdy import z zakładki Animations nie może dojść do skutku, FLEDIT wyświetla krótki komunikat.

Text Animate

Text Animate - powstał z myślą o napisach w krótkich pionowych filmach - Reels, TikTok i Shorts. Wybierz dowolną animację i kliknij dwukrotnie kafelek - animacja trafi na każdy zaznaczony klip.

Mode

In, Out lub In + Out. Decyduje o tym, czy animacja odtwarza się na początku klipu, na końcu, czy w obu miejscach. Dotyczy wyłącznie sekcji In & Out - Loops go ignorują.

Speed

Quick i Slow to dwa wbudowane czasy. Custom odblokowuje suwak Duration, na którym sam ustawiasz długość wejścia / wyjścia.

Ease IN / OUT

Krzywa osobno dla wejścia i wyjścia. Auto (per animation) używa krzywej wpisanej w preset. Możesz też wybrać dowolną krzywą z Ease Keyframes - wbudowaną albo zapisaną przez Ciebie.

Slide distance

Jak daleko przemieszczają się napisy.

Motion blur

Włącza Shutter Angle w efekcie Transform, dzięki czemu szybkie ruchy rozmywają się jak przy prawdziwym ruchu kamery. Liczba obok to kąt, 0-360; 180 to naturalna, zbliżona do kamery wartość.

Presety mają wpisaną krzywą, która do nich pasuje - dlatego Auto jest bezpiecznym wyborem. Podmiana na własną krzywą zawsze zadziała, ale nie każda krzywa wygląda dobrze przy każdej animacji: mocne przestrzelenie (Overshoot, Elastic, Bounce) świetnie podbija krótkie wejście, a przy pętli albo długim, powolnym ruchu potrafi wyglądać jak szarpnięcie. Jeżeli efekt Cię zaskoczy, wróć na Auto albo na łagodną krzywą.

Odtwarzają się na krawędziach klipu i podlegają ustawieniu Mode. Są pogrupowane w rodziny:

Przekazuj kierunek dalej - to właśnie sprawia, że wygląda to profesjonalnie. Oko podąża za ostatnim kierunkiem, jaki zobaczyło, więc napis powinien wchodzić tak, jak wyszedł poprzedni. Jeżeli napis 1 wychodzi przez Slide Left, napis 2 wchodzi przez Slide Left. Napis 2 może już wyjść w nowym kierunku - na przykład przez Slide Up - a napis 3 podchwytuje to i wchodzi przez Slide Up. Zmieniaj kierunek tak często, jak chcesz; po prostu zawsze przekazuj go dalej. To właśnie sprawia, że szybka sekwencja napisów czyta się jak jeden ciągły ruch, a nie jak stos osobnych efektów.

Kilka napisów na ekranie naraz. Kiedy dwa lub trzy niezależne napisy dzielą ekran, zasada dotyczy grupy, a nie każdego pojedynczego napisu. Pierwszy napis w grupie nadal wchodzi w kierunku, w którym wyszedł poprzedni napis. Te, które dołączają do niego później, mogą wchodzić jak tylko chcesz - budują się w blok. Ale kiedy blok schodzi, każdy napis w nim wychodzi tą samą animacją, a następny napis wchodzi właśnie nią. Przekazanie odbywa się między grupami, a nie w ich wnętrzu.

Loops ignorują Mode i odtwarzają się przez cały klip. Mają własne kontrolki pod nagłówkiem sekcji:

Speed

Jak szybko odtwarza się pętla.

Range

Jak daleko sięga ruch.

Motion blur

Ten sam przełącznik co w karcie ustawień - rozmycie ruchu działa też na pętle.

Nałóż Wobble na napis w dolnej części kadru, a wykrywanie punktu obrotu zrobi resztę: tekst kołysze się wokół samego siebie, a nie wokół kadru. Tak samo działają Scale, Bounce, Tilt, Windy i pętle, które obracają albo skalują napis: FLEDIT mierzy środek każdego napisu osobno, także gdy animujesz kilka napisów naraz, gdy napis stoi poza środkiem kadru albo gdy ma przesunięty Anchor Point.

In, Out i każda pętla zapisywane są do osobnego, nowego efektu Transform. Dzięki temu możesz je swobodnie nakładać: Slide In, Knock Out i pętla Wobble mogą żyć na tym samym napisie, a każdy z nich możesz usunąć w Effect Controls, nie naruszając pozostałych. Nie ma żadnego limitu, ile ich nałożysz.

Kliknij serduszko na dowolnym kafelku, aby oznaczyć go jako ulubiony, a potem użyj przełącznika All Presets / Favorites, żeby pokazać tylko te, których naprawdę używasz.

Random przypisuje animację każdemu zaznaczonemu napisowi jednym kliknięciem. Przycisk Settings otwiera stronę ustawień z trzema zakładkami: Profiles, Random i General.

Random

Random picks from

Types losuje z rodzin, które włączysz: Slide, Scale, Bounce, Blur, Strobe (domyślnie wyłączony), Tilt, Windy, Knock, Shake. Diagonal slides dokłada do Slide wjazdy z narożników. Tiles losuje tylko z kafelków, które wskażesz.

Add a loop

Oprócz wejścia i wyjścia dokłada pętlę. Loops to use: Any albo Pick, czyli tylko wybrane pętle.

Chain captions

Każdy napis wchodzi tak, jak wyszedł poprzedni, więc ciąg napisów czyta się jak jeden ruch. Działa w trybie In + Out.

General

Fit speed to clip

Domyślnie wyłączone: długość animacji jest ścisła, więc na bardzo krótkim napisie cięcie może przerwać ruch w locie. Włącz, żeby FLEDIT przyspieszał ruch tak, by zmieścił się w krótkim klipie.

Loop tile previews

Podglądy na kafelkach odtwarzają się w pętli, a nie tylko po najechaniu.

Keyboard shortcuts

Skróty przełączające Mode (In / Out / In + Out) - patrz wyżej.

Zakładka Profiles w Settings trzyma zestawy ustawień, np. osobny dla każdego klienta albo formatu. Text Animate i Positioning zawsze używają wybranego profilu, a każda zmiana zapisuje się w nim sama. Przy pierwszym uruchomieniu Twoje obecne ustawienia stają się profilem Default.

• New… - nowy profil z ustawieniami fabrycznymi FLEDIT, bez Favorites.
• Duplicate… - kopia wybranego profilu.
• Rename… i Delete… - usunięcia nie da się cofnąć, a ostatniego profilu nie da się usunąć.

Kliknij profil na liście, żeby na niego przełączyć. Profil zapamiętuje ustawienia ruchu, Random, Favorites i kartę Basics w Positioning. Wspólne dla wszystkich profili zostają Mode ze skrótami oraz kolejność kafelków i podglądy w All Presets.

Przycisk Reorder w rzędzie widoku włącza tryb przestawiania: chwyć kafelek i przeciągnij go w inne miejsce w obrębie jego kategorii.

Przycisk Undo u góry zakładki cofa ostatnią akcję Text Animate: usuwa keyframe'y i efekty Transform, które dodał FLEDIT. Transform, który po animacji zmieniłeś, zostaje na klipie, a FLEDIT o tym powie.

Ctrl+Z (Cmd+Z) w Premiere zwykle też cofa całą akcję jednym naciśnięciem, ale przy wielu klipach pewniejszy jest przycisk Undo.

Positioning układa surowe napisy słowo po słowie (jedno słowo = jeden klip, tak jak daje je transkrypcja) w zaprojektowane plansze: grupuje słowa w linie, wybiera kształt, zmniejsza linie pomocnicze i rozkłada klipy na ścieżkach tak, żeby każde słowo weszło w swoim momencie wypowiedzi. Przycisk Positioning w rzędzie widoku otwiera tę funkcję.

Co jest potrzebne

• Napisy jako grafiki tekstowe Premiere. Najlepiej jedno słowo na klip; dwa działają, trzy to maksimum - napisu nie da się podzielić, więc klipy z 4+ słowami zostają nietknięte, a gdy wszystkie są takie, narzędzie odmawia i prosi o ponowną transkrypcję z mniejszą liczbą słów. Napisy zrobisz w Transcribe (ustaw Max na 1-3) i zamienisz w grafiki komendą Upgrade Caption to Graphic z SearchBar.
• Range: Selection (zaznaczone klipy) albo In & Out (wszystko między punktami In i Out sekwencji).

Preview a Arrange captions

• Preview układa plan i pokazuje pasek miniatur. Kliknij słowo, żeby je zaznaczyć, a kliknij miniaturę dwukrotnie, żeby zobaczyć planszę w powiększeniu. Nic na timeline się nie zmienia. Po pierwszym pomiarze każda zmiana ustawień przelicza podgląd od razu, a plansze poprawisz też ręcznie (niżej).
• Arrange captions układa napisy na timeline, ale najpierw pyta gdzie. Copy of the sequence tworzy nową sekwencję „… - arranged” z gotowym układem, a oryginał zostaje bez zmian. This sequence układa napisy na tej sekwencji, a przycisk Undo w Positioning je przywraca.

Karta Basics - wszystko, o co narzędzie pyta; resztę mierzy z materiału.

Words on screen

Auto / 2 / 3 / 4 / 6 / 8 - ile słów tworzy jedną planszę. Auto wybiera jedną z tych liczb na podstawie tempa mowy.

Lines at most

1 / 2 / 3 - na ile linii najwyżej może rozłożyć się jedna plansza. To limit, nie sztywna liczba: linia jest najpierw wypełniana słowami i łamana dopiero wtedy, gdy kolejne przestają się mieścić, więc krótkie plansze i tak zostają jednoliniowe.

Max letters per line

Najdłuższa dopuszczalna linia (60 = bez limitu). Napis dłuższy niż limit stoi sam w swojej linii.

Line width

Narrow / Wide / Custom - jak szeroka może urosnąć linia z kilku słów, liczone jako część szerokości kadru. Narrow i Wide wyliczają tę część z wielkości Twoich napisów (dwa albo trzy słowa w linii) i pokazują ją na suwaku Share of frame poniżej; Custom odblokowuje ten suwak i procent ustawiasz sam.

Height on screen

Gdzie leży górna linia, licząc od góry kadru; kolejne linie rosną w dół.

Auto line spacing / Line spacing

Odstęp między liniami liczony od liter do liter i skalowany rozmiarem tekstu, więc linie zawsze trzymają się blisko napisu. Wyłącz Auto, żeby ustawić go ręcznie (np. gdy mała górna linia nad dużą wydaje się za daleko).

What appears at once

Whole line - napisy wchodzą liniami: najpierw środkowa, potem górna, potem dolna. By words - każde słowo pojawia się osobno, w chwili gdy pada. Whole block - cały blok tekstu naraz.

Word-by-word captions

0-100 % - jaki odsetek napisów zostaje w trybie „jedno słowo na ekranie”.

Line sizes

Off / Subtle / Smaller / Custom - rozmiar linii wokół głównej (środkowej). Główna linia nigdy nie zmienia rozmiaru; Line sizes wpływa na rozmiar napisów nad i pod środkowym.

Layouts

Choose layouts - które kształty plansz narzędzie może wybierać. Wyłącz te, których nie chcesz. Ten sam kształt nigdy nie wypada dwa razy z rzędu, plansze jednoliniowe są zawsze wycentrowane, kształty trzyliniowe pojawiają się tylko przy ustawieniu Lines at most = 3.

Układaj napisy po swojemu - automatyczny układ to punkt wyjścia. W pasku podglądu, po kliknięciu Preview, każdą planszę poprawisz ręcznie.

Przenieś słowa

Kliknij słowo, żeby je zaznaczyć. Ctrl/Cmd albo Shift + klik zaznacza słowa od pierwszego klikniętego do tego, w obrębie jednej planszy. Przeciągnij zaznaczenie: na sąsiedniej planszy wybierasz Same line, New line albo Auto, w tej samej planszy Line above, Line below albo Own line, a między planszami New caption, czyli osobny napis. Kolejność wypowiedzi nigdy się nie zmienia, więc do planszy po lewej przeniesiesz tylko pierwsze słowa, a do planszy po prawej tylko ostatnie.

Połącz dwie plansze

Chwyć planszę za tło i upuść ją na sąsiednią.

Split i Auto

Na planszy, którą zmieniłeś ręcznie, w lewym górnym rogu pojawia się przycisk Split albo Auto. Split dzieli ją tam, gdzie ją połączyłeś, albo na osobne napisy, po jednym na linię. Auto oddaje te słowa z powrotem FLEDIT.

Layout

Najedź na planszę i kliknij Layout w jej prawym górnym rogu. Wybierasz liczbę linii (1, 2 albo 3) i wyrównanie, np. Left stack, Centred albo Staircase. Wybór dotyczy tylko tej planszy, a Auto zostawia decyzję FLEDIT.

Miejsca, w które słowa się nie zmieszczą, robią się szare i mówią dlaczego, np. „Too many lines” albo „Line too wide”. Ctrl+Z i Ctrl+Shift+Z (Cmd na macOS) cofają i ponawiają ręczne zmiany oraz zmiany ustawień.

Twoje poprawki zapisują się osobno dla każdej sekwencji i Arrange captions ich używa. Jeżeli po zmianie ustawień jakaś ręczna plansza przestanie pasować, FLEDIT ułoży te słowa sam, a Twoja wersja wróci, gdy ustawienia znów na nią pozwolą.

Nad podglądem wybierzesz rozmiar miniatur S / M / L, a przełącznik Animation odtwarza wejście napisów po każdej zmianie i po najechaniu na miniaturę.

Odmowy i ostrzeżenia - co oznaczają

Pomijane są też klipy: bez Vector Motion, z obrotem (na Vector Motion, Motion lub Transform), ze skosem (Transform skew) oraz takie, które renderują się puste.

Transcribe

Transcribe zamienia mowę z sekwencji w napisy. Wybierasz ścieżki z mową i język, a FLEDIT kładzie gotowe napisy na nowej ścieżce napisów tej samej sekwencji. Rozpoznawanie mowy działa na Twoim komputerze: nagranie nigdzie nie jest wysyłane, a internet nie jest do tego potrzebny. FLEDIT łączy się tylko co jakiś czas, żeby sprawdzić licencję, tak jak w całym pluginie. Dostępne w planie PRO.

Na koniec zobaczysz „Transcription ready” z liczbą napisów, a na sekwencji pojawi się nowa ścieżka napisów. W binie FLEDIT Transcribe znajdziesz też plik .srt z tymi napisami.

Words per line

Min i Max - ile słów może mieć jedna linia napisu (domyślnie od 1 do 6). Jeżeli napisy mają potem trafić do Positioning, ustaw Max na 1, najwyżej 3.

Punctuation

Zostawia przecinki, kropki i znaki zapytania. Domyślnie włączone.

Fill gaps

Każdy napis zostaje na ekranie do początku następnego, bez pustych chwil pomiędzy. Domyślnie wyłączone.

Censor profanity

Maskuje przekleństwa w tekście napisów, np. f**k. Działa w 46 językach, tych samych co w Auto Censor. Domyślnie wyłączone. Level: Low ukrywa mocne przekleństwa, Hard także łagodniejsze słowa i obelgi.

Your words

Edit words… otwiera Twoją listę: słowa, które zawsze ukrywać, i słowa, których nigdy nie ukrywać. Lista jest wspólna z Auto Censor.

W menu Spoken language nazwy są po angielsku, tak jak tutaj:

Afrikaans, Albanian, Amharic, Arabic, Armenian, Assamese, Azerbaijani, Bashkir, Basque, Belarusian, Bengali, Bosnian, Breton, Bulgarian, Cantonese, Catalan, Chinese, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Faroese, Finnish, French, Galician, Georgian, German, Greek, Gujarati, Haitian Creole, Hausa, Hawaiian, Hebrew, Hindi, Hungarian, Icelandic, Indonesian, Italian, Japanese, Javanese, Kannada, Kazakh, Khmer, Korean, Lao, Latin, Latvian, Lingala, Lithuanian, Luxembourgish, Macedonian, Malagasy, Malay, Malayalam, Maltese, Maori, Marathi, Mongolian, Myanmar, Nepali, Norwegian, Nynorsk, Occitan, Pashto, Persian, Polish, Portuguese, Punjabi, Romanian, Russian, Sanskrit, Serbian, Shona, Sindhi, Sinhala, Slovak, Slovenian, Somali, Spanish, Sundanese, Swahili, Swedish, Tagalog, Tajik, Tamil, Tatar, Telugu, Thai, Tibetan, Turkish, Turkmen, Ukrainian, Urdu, Uzbek, Vietnamese, Welsh, Yiddish, Yoruba.

Transcribe robi zwykłą ścieżkę napisów Premiere. Żeby animować napisy w Text Animate albo ułożyć je w Positioning, zamień je najpierw w grafiki komendą Upgrade Caption to Graphic z SearchBar.

Czas zależy od komputera, przede wszystkim od karty graficznej. FLEDIT sam wybiera najszybszą drogę: kartę graficzną, a gdy się nie da, procesor. Pierwsza transkrypcja na danym Macu trwa kilkanaście sekund dłużej.

Cut Silence

Cut Silence wycina z nagrania ciszę i pauzy między słowami. FLEDIT mierzy głośność dźwięku i zostawia margines, żeby nie uciąć cichych końcówek słów. Przed cięciem odsłuchasz wynik, a domyślnie wszystko dzieje się na kopii sekwencji. Działa na Twoim komputerze, bez wysyłania nagrania. Dostępne w planie PRO.

Własne ustawienia zapiszesz jako preset: Save as…, Rename…, Delete….

Silence threshold

Poniżej jakiej głośności dźwięk liczy się jako cisza. Auto (domyślnie) ustawia próg na podstawie głośności Twojego głosu.

Minimum silence

Najkrótsza pauza, którą FLEDIT wytnie. Krótsze zostają.

Keep after speech

Ile ciszy zostawić po słowie, zanim zacznie się cięcie.

Keep before speech

Ile ciszy zostawić przed kolejnym słowem.

Ignore short sounds

Dźwięki krótsze niż ta wartość, np. stuknięcie albo kliknięcie klawiatury, nie przerywają pauzy. Wszystko, co jest głośne jak mowa, zostaje zawsze.

Threshold line on the preview

Pokazuje próg ciszy jako linię na podglądzie.

Zmiana ustawień od razu przelicza cięcia. Ctrl (Cmd na macOS) + przeciąganie suwaka daje drobniejsze kroki.

Po analizie kliknij Edit cuts. Kliknięcie w cięcie zostawia tę jedną pauzę w filmie, a drugie kliknięcie znów ją wycina. Przeciągnięcie lewej krawędzi cięcia zmienia Keep after speech, a prawej Keep before speech - zawsze dla wszystkich cięć naraz.

Gdy zmienisz coś na timeline albo w ścieżkach, kliknij Analyze again. FLEDIT najpierw zapyta, bo nowa analiza zastąpi podgląd i Twoje poprawki cięć.

Remove silences

Wycina ciszę i zsuwa klipy, bez przerw. Domyślnie.

Remove silences, leave gaps

Wycina ciszę, ale zostawia puste miejsca na timeline.

Mute silences

Niczego nie wycina: dzieli klipy na ścieżkach z Listen to na granicach pauz i wyłącza kawałki z pauzami. Obraz i długość zostają bez zmian, a podziały zobaczysz na timeline.

Keep silences, remove the rest

Odwrotnie: zostawia same pauzy, a resztę wycina.

Przycisk zmienia nazwę razem z wyborem: CUT SILENCE, MUTE SILENCE albo KEEP SILENCE.

Apply to: New sequence (domyślnie) tworzy kopię z dopiskiem „- cut” albo „- muted”, a oryginał zostaje nietknięty. This sequence tnie od razu tę sekwencję, po potwierdzeniu.

Auto Censor

Auto Censor słucha mowy, znajduje przekleństwa i zakrywa je piknięciem, własnym dźwiękiem albo samą ciszą. Nic nie jest wycinane: FLEDIT wycisza słowa keyframe'ami głośności na klipie, w którym padło słowo. Działa na Twoim komputerze, na tym samym silniku co Transcribe, bez wysyłania nagrania. Dostępne w planie PRO.

Apply to: New sequence (domyślnie) cenzuruje kopię z dopiskiem „- censored”, a oryginał zostaje nietknięty. This sequence cenzuruje od razu tę sekwencję, po potwierdzeniu.

Klipy ze zmienioną prędkością i klipy odwrócone FLEDIT pomija: słowa na nich zostają słyszalne, a po cenzurze dostaniesz o tym informację.

• Transkrypcja ma filtry All, Censored i Unsure oraz pole Search…. Dwuklik na słowie włącza albo wyłącza jego cenzurę, a pojedyncze kliknięcie przenosi playhead.
• Filtr Unsure zbiera miejsca do sprawdzenia: niewyraźne fragmenty i słowa, które tylko brzmią jak przekleństwo. Pasek „N places to check” z przyciskiem Check one by one prowadzi przez nie po kolei: Censor (strzałka w prawo albo przeciągnięcie w prawo), Don't censor (w lewo), Play again (Space).
• Prawy przycisk na słowie: Always censor albo Never censor. Słowo trafia wtedy na Twoją listę.
• Gdy analizujesz kilka ścieżek, nad przebiegiem jest przełącznik Mix / A1 / A2. Mix brzmi tak, jak zabrzmi ocenzurowana sekwencja.
• Edit mutes: przeciągnij krawędź czerwonego pola, żeby wyciszyć mniej albo więcej, albo przeciągnij w pustym miejscu, żeby wyciszyć nowy fragment.

None

Samo wyciszenie, bez żadnego dźwięku.

Default beep

Klasyczne piknięcie. Domyślnie.

From library

Dowolny dźwięk z Twojej User Library.

Sound options…

Okno Beep sound: głośność (Volume), kolor etykiety (Label color), fragment dźwięku z biblioteki (Edit in/out…) i co zrobić, gdy dźwięk jest krótszy niż słowo: Loop albo Play once.

Piknięcia lądują na osobnej ścieżce Censor na dole sekwencji.

Level

Low (domyślnie) - tylko mocne przekleństwa. Hard - także łagodniejsze słowa i obelgi. Znaczek COMPARE po najechaniu pokazuje przykłady.

Mute

Whole word (domyślnie) wycisza całe słowo. Keep the start zostawia słyszalny początek. Start and end zostawia początek i koniec, a wycisza środek.

Audible start / Audible end

Ile początku i końca słowa zostaje słychać, w procentach słowa albo w milisekundach (Measure the audible part in).

Safety before / Safety after

Zapas ciszy przed słowem i po nim, żeby nic nie przeciekło.

Fade

Jak łagodnie dźwięk cichnie i wraca.

Words written with stars, Unsure words, Sounds like a swear word

Co jeszcze cenzurować: słowa zapisane w transkrypcji z gwiazdkami, niepewne przekleństwa oraz niepewne słowa, które brzmią jak przekleństwo (te są na pomarańczowo). Wszystkie trzy są domyślnie włączone. To, czego FLEDIT nie ocenzuruje sam, czeka na Ciebie w filtrze Unsure.

Presety: Beep, Mute only (bez dźwięku), Strict (Level Hard) i Custom. Własne zapiszesz przez Save as…. Gdy własny preset straci plik dźwięku, dostaje plakietkę OFFLINE.

Your words → Edit words… otwiera okno Censored words z dwiema listami: Always censor i Never censor. Add dodaje słowo, × je usuwa, Clear all czyści listę, a Done zapisuje zmiany. Gwiazdka zastępuje dowolną końcówkę: duck* złapie też „ducks”. Lista jest wspólna dla Transcribe i Auto Censor i działa w każdym języku.

Albanian, Arabic, Bosnian, Bulgarian, Cantonese, Catalan, Chinese, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek, Hebrew, Hindi, Hungarian, Indonesian, Italian, Japanese, Korean, Latvian, Lithuanian, Macedonian, Malay, Norwegian, Nynorsk, Persian, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Slovak, Slovenian, Spanish, Swedish, Tagalog, Thai, Turkish, Ukrainian, Urdu, Vietnamese.

Przy każdym z tych języków FLEDIT łapie też podstawowe angielskie przekleństwa, a fragmenty mówione po angielsku sprawdza pełną angielską listą. W pozostałych językach znajdzie tylko angielskie przekleństwa i słowa z Twojej listy.

Zoom

Zakładka Zoom zastępuje całą procedurę „ręcznego ustawiania keyframe'ów na Scale”. Pobierz klatkę z Program Monitor, narysuj ramkę wokół tego, co ma wypełnić ekran, i kliknij APPLY - FLEDIT wylicza Scale i Position i zapisuje keyframe'y za Ciebie.

Procent możesz też wpisać. Kliknij plakietkę z procentem nad ramką i wpisz wartość. Enter ustawia procent i zostawia ramkę w miejscu, Shift+Enter dodatkowo ją centruje. Odwrócisz to w Settings → Enter in the % field.

Nawigacja w podglądzie: przewijaj kółkiem, aby powiększyć podgląd, przytrzymaj Space lub prawy przycisk myszy, aby przesuwać obraz, i kliknij przycisk 100%, aby zresetować widok. Zmienia to tylko sposób, w jaki patrzysz na klatkę - budowany zoom pozostaje bez zmian.

Przycisk SET FRAME (obok APPLY) ustawia narysowany kadr bez żadnego ruchu. Przydaje się, gdy klip ma od początku stać ciaśniej (np. sama twarz), zanim zrobisz pierwszy najazd, albo gdy po wcześniejszym zoomie chcesz od playhead przeskoczyć na inny kadr bez animacji.

Duration

Jak długo trwa ruch, w sekundach lub klatkach.

Zoom position

Przycisk w polu długości: czy nowy zoom zaczyna się na playhead, jest na nim wyśrodkowany, czy na nim się kończy. To samo ustawisz w Settings → Zoom position (Start / Center / End). Ulubione zoomy i makra mogą mieć własne.

Ease

Sposób, w jaki zoom przyspiesza. Możesz też wybrać dowolną krzywą z Ease Keyframes, w tym te, które zapisałeś sam.

Target

Miejsce, w którym zapisywane są keyframe'y - Motion, Transform albo Vector (na klipach graficznych). Transform jest dodawany do klipu automatycznie, jeśli jeszcze go tam nie ma.

Blur

Motion blur dla zoomu - 0-360, 180 to wartość naturalna. Działa, gdy celem jest Transform.

SET FRAME

Ustawia kadr bez animacji, tak jakbyś po prostu ustawił pozycję, skalę i rotację.

Grab frame

Ikona aparatu - przechwytuje bieżącą klatkę z Program Monitor.

Wide view

Pobiera całą klatkę nawet wtedy, gdy klip jest już przybliżony, dzięki czemu możesz skomponować przejazd z jednego miejsca w drugie.

Infinity zoom

Ciągły najazd przez cały klip - patrz niżej.

100%

Oddalenie. Pobiera pełną klatkę i zaznacza cały klip, więc pojedyncze kliknięcie APPLY resetuje kadrowanie.

Jeżeli zoom jest dłuższy niż to, co zostało między playhead a końcem klipu, w pasku stanu pojawia się ostrzeżenie: „Zoom needs 2.0s, only 1.2s to clip end”. Kliknij obok niego przycisk Fit, a zoom zostanie skrócony tak, aby kończył się dokładnie na końcu klipu. Możesz też skrócić czas trwania samodzielnie albo przesunąć playhead wcześniej.

Ikona nieskończoności przełącza zakładkę w tryb Infinity zoom: przeciągnij celownik na punkt, w którego stronę ma jechać kamera, ustaw kierunek i prędkość, i kliknij APPLY. Ruch trwa przez cały klip, zawsze z tą samą, wybraną prędkością.

Direction - IN najeżdża w stronę kotwicy, OUT oddala się od niej.

Speed - jak duży dystans ruch pokonuje w czasie trwania klipu:

Infinity zoom działa na kilku zaznaczonych klipach naraz. Klip rozciągnięty w jedną stronę (np. skala 130 × 100) zachowuje swoje proporcje.

Każdy zastosowany zoom trafia na listę RECENT w panelu bocznym. Kliknij pozycję, aby wczytać dokładnie to kadrowanie z powrotem do podglądu. Kliknij serduszko, aby przenieść zoom do FAVORITES, gdzie zostanie na stałe.

Prawy przycisk na ulubionym zoomie: Bind to key, Rename, Zoom position, Sound… i Delete. Ikona głośnika w wierszu od razu otwiera wybór dźwięku (więcej w punkcie o dźwiękach niżej).

Favorites stają się też poleceniami w SearchBar, w kategorii Zoom Favorites, więc przypiszesz je do skrótu albo wrzucisz do makra. Uruchomiony z popupu SearchBar ulubiony zoom pyta, gdzie go postawić:

Skrót klawiszowy stawia go tak, jak jest zapisany w ulubionym, a w kroku makra wybierasz to z listy.

FLEDIT może dokładać do zooma dźwięk: whoosh, uderzenie albo cokolwiek masz w User Library. Dźwięk ląduje na timeline razem z zoomem, także gdy zoom idzie ze skrótu, z SearchBar albo z makra. Włączasz to ikoną głośnika obok Settings (domyślnie wyłączone). Infinity i SET FRAME grają bez dźwięku.

Dźwięki układasz w Settings → AUDIO EFFECTS:

Grupy długości

Dźwięki siedzą w grupach według długości zooma, np. od 0,5 do 1,5 s, więc krótki zoom dostaje krótki dźwięk, a długi długi. + ADD LENGTH GROUP dodaje grupę, a + ADD SOUND w grupie dokłada dźwięki z User Library.

Kolejność

Dźwięki w grupie grają po kolei, od góry, a następny w kolejce ma plakietkę NEXT. Wyłączony dźwięk jest pomijany, a ikona Restart order zaczyna kolejkę od nowa. Zoom, który pasuje do kilku grup, bierze po kolei dźwięki ze wszystkich.

Zooms longer than every group

Co z zoomem dłuższym niż każda grupa: Use the longest group (domyślnie) albo No sound.

Zoom out uses

Zoom in sounds (domyślnie), Own list, czyli osobne dźwięki do oddaleń, albo No sound.

Pan uses

No sound (domyślnie), Zoom in sounds albo Own list, np. osobne świsty do przesunięć. What counts as a pan ustala, od jakiej zmiany skali ruch jest już zoomem, a nie przesunięciem.

Ustawienia dźwięku

Kliknij dźwięk na liście, żeby ustawić Placement (Start / Center / End, czyli gdzie dźwięk stoi względem zooma), Speed, Volume, Audio preset i Label color. Tam też wytniesz fragment pliku, przeniesiesz dźwięk do innej grupy albo go zduplikujesz.

Własny dźwięk ulubionego zooma. Kliknij ikonę głośnika przy ulubionym albo prawy przycisk → Sound… i wybierz:

• Like other zooms - następny dźwięk z AUDIO EFFECTS, gdy głośnik jest włączony.
• Its own sound - zawsze ten sam, wybrany dźwięk, nawet przy wyłączonym głośniku. Wybierasz go z User Library albo spośród swoich dźwięków zoomów.
• No sound - ten zoom zawsze gra bez dźwięku.

W kroku makra możesz to nadpisać: Sound: as in favorite, Sound: always albo Sound: never.

Przycisk ANIMATIONS ON CLIP na dole otwiera listę wszystkich zoomów, które są już na zaznaczonym klipie, wraz z ich zakresem (od 110% do 240%), timecode'em i liczbą keyframe'ów. Każdy wiersz ma trzy przyciski: Go in przenosi playhead na początek ruchu, Go out na punkt końcowy, a Delete usuwa całą animację - początek i koniec razem, w jednym kroku, razem z jej dźwiękiem.

Ustawienia mają dwie zakładki: GENERAL i AUDIO EFFECTS (dźwięki, patrz wyżej).

Enter in the % field

Co robi Enter po wpisaniu procentu: Keep in place zostawia ramkę w miejscu, Center in frame ją centruje. Shift+Enter robi to drugie.

Zoom position

Gdzie nowy zoom stoi względem playhead: zaczyna się na nim (Start), jest na nim wyśrodkowany (Center) albo na nim się kończy (End).

Box snapping

Magnetyczne prowadnice podczas rysowania i przesuwania ramki: Off, Edges + center albo Edges + center + thirds. Przytrzymaj Alt, aby pominąć to, co wybrałeś.

Default move style

Krzywa ruchu wstępnie wybrana dla każdego nowego zoomu.

Duration unit

Wpisuj długości przejść w seconds albo frames.

Default duration

Początkowa długość każdego nowego zoomu.

Sharpness guard

Pilnowanie ostrości względem materiału źródłowego. Ostrzega, gdy zoom wychodzi poza to, co materiał jest w stanie udźwignąć - plakietka na ramce robi się pomarańczowa, a potem czerwona. Auto wylicza limit z własnej rozdzielczości klipu, więc klip 4K w sekwencji 1080p może dojść do 200% bez utraty ostrości. Możesz też ustawić limit na 300% albo 600% lub wyłączyć ostrzeżenia (Off).

Live result preview

Małe pływające okno pokazujące końcowe kadrowanie w trakcie rysowania. Przeciągnij je w dowolne miejsce podglądu albo przypnij do boku jego strzałką.

After apply

Gdzie ląduje playhead po utworzeniu zoomu - jump to the end of the move albo stay in place.

Return clip to 100% scale

Co przywraca przycisk 100%. Clip base value wraca do kadrowania, które ustawiłeś sam, Fit clip to frame dopasowuje obraz do kadru sekwencji, a Strict 100% ustawia skalę na 100% i centruje klip.

Wide frame shows

Co pobiera przycisk Wide view. Clip base - Twoje kadrowanie, bez zoomów FLEDIT. Full frame - surowy klip bez Twojego kadrowania Motion, a na timeline nic się nie zmienia. Zoom narysowany na pełnej klatce startuje od tego, co widzisz: klip bez keyframe'ów najpierw wypełnia kadr, a potem się przybliża.

Trail markers

Wstawia marker przy każdym zoomie, dzięki czemu widzisz na timeline mapę swoich zoomów. Umieść je on the clip, on the sequence albo wyłącz je (Off). W dolnym pasku jest też pole wyboru „trail marker”, którym przełączasz to dla pojedynczego zoomu.

Zoom ma własne cofanie - przycisk UNDO w dolnym pasku cofa kolejno zastosowane przez Ciebie zoomy. Używaj go zamiast Ctrl+Z, który nie zdejmie zoomu. Zoom możesz też usunąć z listy Animations on clip.

Jeśli Infinity zagnieździło klip, UNDO cofa też nest i wraca oryginalny klip. Gdy po Infinity zmieniałeś coś w projekcie, nest zostaje i cofasz go już w Premiere.

UNDO zdejmuje też dźwięk zooma i efekt Transform, jeżeli dodał go FLEDIT. Transform, który po zoomie zmieniłeś, zostaje na klipie: „Zoom reverted - Transform kept (you changed it after the zoom)”.

SearchBar

SearchBar to narzędzie, które pozwala wysyłać polecenia do Premiere. Otwórz SearchBar, znajdź potrzebną rzecz i zastosuj - efekty, przejścia, presety, operacje na klipach, własne makra. SearchBar to tak naprawdę wiele modułów w jednym.

• SearchBar popup - wyskakująca wyszukiwarka.
• Skróty klawiszowe - przypisz dowolną funkcję do klawisza.
• Makra - połącz wiele poleceń w jedno.

Po cokolwiek sięgasz w Premiere, możesz to uruchomić z poziomu SearchBar. Pasek przeszukuje:

• Polecenia klipu - każda operacja jednym kliknięciem z zakładki Clip (pełna lista znajduje się niżej).
• Przejścia - wszystkie przejścia wideo i audio w Premiere.
• Efekty - wszystkie efekty wideo i audio w Premiere, w tym wtyczki audio (VST, VST3 i AU).
• Presety - Twoje zapisane presety efektów .prfpset.
• Animacje - wbudowane przejścia i efekty z zakładki Animations (np. Push Up, CRT effect, Adjustment Layer).
• MOGRT-y - zarówno wbudowane, jak i te zaimportowane przez Ciebie.
• Media - klipy, muzyka i SFX z Twoich folderów User Library w zakładce Animations FLEDIT.
• Makra - Twoje własne, wieloetapowe makra.

Pełny rozkład każdej kategorii znajduje się w tabeli niżej.

Naciśnij Ctrl + Space (Win) lub Opt + Space (Mac), aby otworzyć SearchBar popup. Wpisz nazwę dowolnego efektu, przejścia, presetu lub polecenia - poruszasz się strzałkami, a do zastosowania używasz klawisza Enter.

Otwórz zakładkę SearchBar w panelu, znajdź dowolne polecenie, kliknij pole skrótu obok niego (Not set albo obecny skrót) i naciśnij wybraną kombinację klawiszy. FLEDIT odczytuje Twój aktywny profil klawiatury Premiere (.kys) i nie pozwoli przypisać niczego, co jest już używane przez Premiere - zobaczysz wtedy czytelne ostrzeżenie wyjaśniające konflikt.

• FLEDIT wykrywa też konflikty między własnymi skrótami.
• Jeśli inna aplikacja (Discord, OBS, narzędzia do nagrywania ekranu) zajmuje ten sam skrót na poziomie systemu, FLEDIT może ostrzec, że nie udało się zarejestrować skrótu - choć nie musi do tego dojść.

Makra pozwalają zamienić powtarzalne sekwencje czynności w jeden krok. Kliknij Create Macro, nadaj mu nazwę, a następnie dodaj kroki z listy. Niektóre kroki wymagają też ustawienia, jak mają działać - np. przy wyborze time interpolation możesz określić, czy ma użyć frame blending, czy optical flow. Między krokami nie ma stałego opóźnienia - FLEDIT czeka, aż każda operacja faktycznie się zakończy, zanim uruchomi kolejną. Przypisz makro do skrótu klawiszowego lub uruchom je z SearchBar popup jak każde inne polecenie.

Rzeczy, które makra robią naprawdę dobrze:

• Zastosowanie wieloetapowego efektu (np. ustaw prędkość 50%, time interpolation = optical flow, nest, warp stabilizer = natychmiastowe ustabilizowane slow-mo).
• Inteligentne kierowanie - makro zapamiętuje zaznaczony klip lub klipy, a po kroku, który tworzy coś nowego (np. nestowanie), nowo utworzony klip staje się celem, więc kolejny krok trafia właśnie na niego.
• Import, a potem działanie - jeśli krok importuje media, wstawiony klip zostaje automatycznie zaznaczony, więc kolejny krok (np. „adjust volume -10 dB”) stosuje się od razu do niego.
• Cel i przycięcie mediów - krok z mediami może upuścić klip na timeline albo wczytać go do Source Monitor (przydatne jako źródło dla overwrite), a punkty in / out mediów możesz ustawić tak, by użyty został tylko wybrany zakres.
• Skrót klawiszowy Premiere jako krok - krokiem makra może być natywny skrót klawiszowy Premiere Pro. FLEDIT wciska te klawisze za Ciebie, dokładnie tak, jakbyś zrobił to sam, więc możesz zautomatyzować wszystko, co Premiere udostępnia jako keyboard shortcut, i połączyć to z akcjami FLEDIT.
• Przejście na klikniętym cięciu - jeśli pierwszym krokiem makra jest przejście (wideo lub audio), nie musisz zaznaczać klipu. Kliknij cięcie i uruchom makro. Gdy przejście się nie nałoży, makro zatrzyma się, zanim cokolwiek wstawi.
• Gdzie trafiają media - krok z mediami ustawiony na Add to timeline ma listę: At playhead, At transition start, Centered on transition, At FLEDIT animation start, Centered on FLEDIT animation. Opcje przejścia i animacji dotyczą tego, co dodał wcześniejszy krok tego samego makra. Każde przejście dostaje własną kopię mediów. Jeśli te media już tam leżą, kopia jest pomijana, więc ponowne uruchomienie nie robi duplikatów.

Okno Fit Clip w Premiere - Ignore Source Out Point plus Always Use This Choice.

SearchBar popup otwiera globalny skrót (domyślnie Ctrl + Space na Windows, Opt + Space na macOS). Nie może on pokrywać się ze skrótem używanym przez Premiere. Jeśli przypiszesz kolidujący klawisz, Monitor FLEDIT wyłączy się automatycznie - skrót SearchBar popupu przestanie działać, ale panel nadal otworzysz przyciskiem Open SearchBar. Wybierz wolną kombinację, a Monitor włączy się z powrotem.

FLEDIT automatycznie wykrywa efekty, przejścia i presety za każdym razem, gdy otwierasz SearchBar popup lub zakładkę SearchBar. Jeśli coś zupełnie nowego się nie pojawia - na przykład dopiero co utworzony preset - kliknij Refresh Effects, aby wymusić ponowne skanowanie.

W zakładce SearchBar możesz kliknąć dwukrotnie dowolny element, aby zastosować go od razu - bez zaznaczania go i naciskania Enter.

Presety .prfpset Premiere nie ograniczają się do klipów. Jeśli masz audio chain zapisany jako preset, możesz zastosować go na ścieżce audio w Audio Track Mixer - wybierz preset w SearchBar i wskaż ścieżkę w Audio Track Mixer (track Master nie jest obsługiwany). Ograniczenia Premiere związane z presetami opisujemy w Znanych ograniczeniach.

Operacje jednym kliknięciem na zaznaczonym klipie lub klipach:

Klip i czas

Obraz i dźwięk

Zagnieżdżanie

Zaznaczanie

Markery

Ścieżki, projekt, źródła

Generatory

Cel - FLEDIT sam wybiera Vector Motion dla grafik i napisów, a Motion dla reszty. Transform wybierasz ręcznie strzałkami. Działa tylko na klipach, które mają już ten efekt, bo FLEDIT go nie dodaje.

Replace animation

Wyłączone

Klipy, na których ten parametr ma keyframe'y, są pomijane.

Włączone

Keyframe'y tego parametru są usuwane i ustawiana jest stała wartość.

Wybór zapamiętuje się także po restarcie Premiere.

Dwa polecenia pozwalają potraktować długi ciąg klipów jako wzór, zamiast zaznaczać je pojedynczo.

Select Every X Clip przerzedza zaznaczenie. Zaznacz cały ciąg klipów, uruchom polecenie, wpisz interwał - 2 zostawia co drugi klip, 3 co trzeci, i tak dalej - a cała reszta zostaje odznaczona. To, co zostanie, jest zwykłym zaznaczeniem Premiere, z którym możesz zrobić wszystko: nałożyć efekt, zmienić kolor etykiety, usunąć, zagnieździć.

Nest Individual Clips pyta teraz przed uruchomieniem, jak daleko ma pójść:

All selected clips

Każdy zaznaczony klip staje się osobną zagnieżdżoną sekwencją - pierwotne zachowanie.

Every X clip...

Wpisz interwał, a zagnieżdżone zostaną tylko klipy X, 2X, 3X... Reszta zostaje nietknięta.

Ten sam wybór jest dostępny, gdy dodasz Nest Individual Clips jako krok w makrze, więc makro może zagnieździć co drugi klip, a potem dalej pracować na wynikach.

Premiere trzyma markery w dwóch zupełnie osobnych miejscach, a FLEDIT daje Ci polecenie na każdą kombinację, żebyś nigdy nie skasował więcej, niż zamierzałeś.

Pro rozszerza SearchBar o trzy kategorie, które odzwierciedlają Twoją zakładkę Animations:

• FLEDIT MOGRT - upuść wbudowany lub zaimportowany przez użytkownika MOGRT prosto na timeline.
• FLEDIT Animations - umieść dowolne wbudowane przejście lub efekt na timeline (np. glitch, push up, crt effect).
• FLEDIT Media - wstaw dowolne media z Twoich folderów User Library (np. censor beep). Sam wybierasz cel: upuść je na timeline w pozycji playhead albo wczytaj do Source Monitor, by użyć jako źródło insert / overwrite.

Adjustment Layer, Black Video i inne generowane klipy - gdzie lądują. Gdy dodajesz generowany klip, taki jak Adjustment Layer lub Black Video, FLEDIT pyta, gdzie go umieścić:

• Add at playhead - klip o domyślnej długości zostaje umieszczony w pozycji playhead, na pierwszej wolnej ścieżce.
• Apply to selected clips - nad każdym zaznaczonym klipem FLEDIT kładzie osobny klip na wolnej ścieżce powyżej, przycięty dokładnie do jego granic. Dzięki temu warstwa podąża za Twoimi cięciami - jeśli zaznaczysz klip pocięty na trzy części, dostaniesz trzy osobne adjustment layery, każdy nad swoim fragmentem. Idealne do np. color gradingu lub efektu na wybranych ujęciach.
• Under the clip when there is space below - opcja w kroku makra, przy Apply to selected clips. FLEDIT kładzie warstwę pod każdym zaznaczonym klipem, jeśli jest tam wolna ścieżka. Gdy miejsca brak, np. klip leży na V1, warstwa idzie nad klip, jak dotąd. Nic na timeline nie zostaje nadpisane.

Dwie kolejne kategorie Pro pochodzą z nowszych narzędzi:

• Zoom Favorites - każdy zoom oznaczony gwiazdką w zakładce Zoom, gotowy do podpięcia pod klawisz albo wrzucenia do makra. Uruchomiony z popupu SearchBar pyta, gdzie postawić zoom - m.in. tak, jak jest zapisany, na playhead albo na początku lub końcu klipu (więcej w Zoom).
• Ease Keyframes & Anchor - Anchor Control, Ease Keyframes i Motion to Transform są przypięte na górze kategorii, a pod nimi znajdziesz każdą wbudowaną krzywą ease, każdą krzywą, którą zapisałeś, i każdy preset anchor. Wszystkie można podpiąć pod skrót klawiszowy.

Wyeksportuj skróty klawiszowe do pliku JSON i zaimportuj z powrotem na innym komputerze.

Gdy wystąpi jakiś problem podczas operacji, FLEDIT wyświetli krótki komunikat.

Ease Keyframes

Ease Keyframes pozwala narysować dowolną krzywą - albo wybrać ją z biblioteki - i nakłada ją na keyframe'y, które są już na klipie.

Playhead

Tylko para keyframe'ów otaczających playhead. Ustaw playhead między dwoma keyframe'ami, żeby nałożyć krzywą tylko na ten jeden ruch.

Whole clip

Każda kolejna para keyframe'ów na klipie.

In to out

Każda para mieszcząca się w zakresie In/Out sekwencji. Najpierw ustaw In i Out na timeline.

Rząd nad wykresem wymienia każdy parametr klipu, który faktycznie ma keyframe'y - Motion Position, Scale, Rotation, Opacity, efekt Transform, Gaussian Blur, cokolwiek. Kliknij chip, żeby go włączyć albo wyłączyć. Mała strzałka w dół na końcu rzędu rozwija go, gdy chipów jest więcej, niż się mieści. Kiedy klip ma kilka kopii tego samego efektu, są numerowane tak jak w Effect Controls - Transform 1 to ten położony najwyżej.

Przeciągnij dwa uchwyty, żeby uzyskać klasyczną krzywą Bezier, albo:

• Kliknij dwukrotnie wykres, żeby przejść na krzywą wielopunktową. Kolejne dwukliknięcie dodaje punkty, a dwukliknięcie na punkcie go usuwa.
• Punkty możesz przeciągać w dowolne miejsce. Domyślnie przyciąga je siatka - przytrzymaj Alt, żeby ustawiać je swobodnie.
• Speed przełącza na wykres prędkości, jak w After Effects - szczyt to najszybszy moment ruchu.

Przycisk Play (obok Speed, pod wykresem) odtwarza ruch w pętli, żebyś widział go, a nie tylko krzywą. Piłeczka jedzie po krzywej (w widoku Speed - po wykresie prędkości), a pionowy pasek po prawej stronie wykresu pokazuje sam ruch: kropka przesuwa się między punktem startu a celem, razem z przestrzeleniem poza cel - dokładnie tak, jak poruszałby się obraz.

Pair by pair / Flow through keys / One single move

Lista obok zakresu decyduje, jak krzywa traktuje klip z wieloma keyframe'ami. Pair by pair - każdy odcinek między dwoma keyframe'ami dostaje krzywą osobno, więc ruch zwalnia i rusza przy każdym keyframie. Flow through keys - jedna płynna krzywa przez wszystkie keyframe'y (potrzebuje co najmniej trzech): ruch przepływa przez pośrednie keyframe'y bez zatrzymywania się w nich. One single move - cały klip jako jeden ruch od pierwszego do ostatniego keyframe'a.

Smooth turns

Przy Flow through keys i One single move wygładza ostre zakręty ścieżki - obraz zaokrągla róg zamiast hamować w keyframie. Dla Scale i Opacity zostaw wyłączone.

Suwaki pod wykresem

Działają na wbudowanych kształtach i zmieniają ich charakter: jak wysoko skacze Bounce, ile razy drga Elastic, ile schodków ma Steps, jak ostry jest Whip - etykieta suwaka mówi, co akurat zmienia. Drugi suwak (main) ustawia, ile czasu zajmuje główny ruch, a ile to, co po nim - np. szybki dojazd i długie odbijanie albo odwrotnie.

Mirror

Odwraca ruch w czasie - zamiast łagodnego startu masz łagodne lądowanie, odbicie z końca przechodzi na początek. Kliknij ponownie, żeby wrócić.

Reset

Przytrzymaj przez sekundę, żeby wrócić do krzywej domyślnej.

100%

Zoom wykresu - przybliżasz kółkiem myszy, przesuwasz ze Space; kliknięcie wraca do 100%.

Punkty krzywej

Kliknij punkt, a możesz wpisać jego dokładne wartości (time / val) i ustawić, czy ma być łagodny (Smooth), czy ostry (Corner).

Kopiowanie krzywej

Krzywą możesz wysłać komuś jako tekst: Ctrl+C na wykresie, Ctrl+V u odbiorcy.

„N skipped”

Tyle zaznaczonych klipów nie ma w tym zakresie pary keyframe'ów - zostaną pominięte.

Szuflada Presets w stopce mieści krzywe wbudowane oraz wszystko, co zapiszesz samodzielnie (+ Save curve). Wbudowane obejmują wszystkie klasyki i kilka rzeczy, których krzywa Bezier o dwóch uchwytach po prostu nie potrafi:

Krzywe są wspólne dla całego FLEDIT - ta sama lista zasila selektor Ease w zakładce Zoom oraz w Text Animate. Każda wbudowana i każda zapisana krzywa jest też poleceniem SearchBar, które da się przypisać do klawisza, więc „Ease: Overshoot” możesz mieć pod skrótem; FLEDIT zapyta wtedy, którego trybu wykrywania użyć.

W praktyce: ustaw playhead między dwoma keyframe'ami, użyj Solo na chipie Position, wybierz Overshoot i zastosuj. To samo przejście działa na kilku klipach naraz.

Anchor Control

Anchor point decyduje o tym, wokół czego klip się skaluje i obraca. Przesuń go w Premiere, a obraz przeskoczy po ekranie i trzeba potem ręcznie poprawiać Position. Anchor Control przesuwa anchor point i od razu kompensuje Position - obraz w ogóle się nie rusza.

Rozwijana lista ma dwie grupy i różnica między nimi ma znaczenie:

Kiedy klip ma więcej niż jednego kandydata - Motion, Vector Motion (grafiki i tytuły), jeden lub kilka efektów Transform, a w grafikach także warstwy Text, Shape i Group - nad polem podglądu pojawiają się chipy parametrów. Kliknij, żeby je włączać i wyłączać; wybierz kilka, a FLEDIT zastosuje zmianę do każdego po kolei. Każde przejście to osobny krok cofania, więc strzałka cofania zdejmuje je pojedynczo.

W trybach Whole frame chipy Text, Shape, Group i Vector Motion są czerwone, bo te warstwy nie mają własnej ramki. Przełącz wtedy na Visible content. Wideo i zdjęcia wewnątrz grafiki nie są obsługiwane.

Szuflada Presets zapisuje cały stan - tryb, X/Y, wybrany parametr, opcję cienia. Kliknij preset, żeby go wczytać, kliknij dwukrotnie, żeby od razu go zastosować, kliknij prawym przyciskiem, żeby zmienić nazwę albo usunąć. Zapisane anchor pointy pojawiają się też w SearchBar, więc możesz przypisać je do klawisza.

Motion to Transform

Efekt Motion w Premiere nie potrafi renderować motion blur. Efekt Transform potrafi. To narzędzie przenosi Twoją istniejącą animację z jednego na drugi jednym kliknięciem, więc ruch, który już Ci się podoba, nagle dostaje porządne rozmycie.

Animacja ląduje na efekcie Transform (dodawanym automatycznie, jeśli klip go nie ma), a keyframe'y Motion zostają wyczyszczone, żeby geometria nigdy nie liczyła się dwa razy. Ruch wygląda dokładnie tak samo - ale teraz może się rozmywać.

Przenoszone są Position, Scale, Scale Width i Rotation. Zakres jest na stałe ustawiony na Whole clip: częściowy zakres zostawiłby połowę animacji na Motion, a połowę na Transform.

Motion blur

Włącza Shutter Angle w efekcie Transform. Pole obok ustawia siłę, 0-360; 180 to naturalny, kamerowy wygląd.

Use Ease on keyframes

Przenosi keyframe'y z nałożoną krzywą z zakładki Ease. Wyłączone oznacza, że oryginalne rozłożenie keyframe'ów w czasie zostaje zachowane dokładnie.

Chipy kanałów

Rząd pod rozwijaną listą zakresu wymienia to, co jest animowane na klipie - Position · 4 keys, Scale · static, Rotation · 3 keys. Podświetlone chipy przenoszą się na Transform; kliknij jeden, żeby go wyłączyć, a ten kanał zostanie na Motion. Position jest przeliczane tak, żeby obraz pozostał identyczny.

Cofanie: strzałka cofania przywraca oryginalne keyframe'y Motion i czyści wszystko, co narzędzie zapisało na Transform.

Paste Image

Wklejaj dowolny obraz ze schowka prosto na timeline - zrzuty ekranu, obrazy z przeglądarki - bez opuszczania Premiere.

Każdy obraz, który masz w schowku macOS lub Windows (zrobiony zrzutem ekranu czy skopiowany np. z przeglądarki), umieścisz na timeline jednym kliknięciem w Paste Image albo skrótem klawiszowym Ctrl + V (Windows) / Ctrl + Cmd + V (macOS). FLEDIT zapisuje go jako PNG, importuje do Twojego projektu i umieszcza w pozycji playhead.

Na Windows nie musisz nawet klikać przycisku - wystarczy nacisnąć Ctrl + V, a obraz ze schowka trafi prosto na timeline. Na macOS ten skrót nie działa: macOS potrafi podać FLEDITowi niewłaściwy element ze schowka, dlatego wklejanie odbywa się przez kombinację Ctrl + Cmd + V.

Przełącznik Monitor u góry panelu decyduje, czy FLEDIT nasłuchuje tego skrótu globalnie. Wyłącz go, jeśli chcesz przywrócić normalne wklejanie w Premiere - skrót FLEDIT zostaje wtedy wyłączony. Jeśli w momencie wklejania w schowku nie ma obrazu, FLEDIT Cię o tym poinformuje.

Ustawienie Save Location wskazuje FLEDIT, gdzie na dysku zapisać obraz ze schowka. Masz dwie opcje:

• Browse - wybierz dowolny folder ręcznie. Wybór jest zapamiętywany między sesjami, dopóki go nie zmienisz.
• Use Project Folder - FLEDIT sprawdza aktualnie otwarty projekt Premiere i tworzy podfolder assets_photo tuż obok Twojego pliku .prproj. Każdy wklejony obraz trafia właśnie tam. Otwórz inny projekt, a FLEDIT założy osobny folder assets_photo również dla niego.

Import to bin wskazuje docelowy bin w panelu Project. Domyślnie jest to assets_photo, który FLEDIT tworzy automatycznie przy pierwszym wklejeniu. Wybierz inny bin z listy rozwijanej albo kliknij + New Folder, by utworzyć nowy na bieżąco.

Pole Filename prefix dodaje ciąg znaków na początku nazwy każdego wklejanego pliku, dzięki czemu odnajdziesz swoje zrzuty ekranu w kilka sekund. Domyślnie jest to Screenshot; możesz go zmienić na dowolny (np. Reference, ClientFeedback). Pliki zapisywane są jako {prefix}_{znacznik czasu}.png.

Default - obraz dostaje długość, jaką Premiere daje nieruchomym obrazom. Custom - wpisujesz własną długość w sekundach, np. 2 albo 1.5. Strzałki zmieniają ją o 0,1 s, a z Shift o 1 s.

Jedno Ctrl+Z (Cmd+Z) cofa całe wklejenie.

Timer

Śledź każdą minutę spędzoną nad projektem, automatycznie lub ręcznie. Timer wykrywa, która aplikacja Adobe ma fokus, więc widzisz dokładnie, ile czasu poszło na montaż w Premiere, ile na animację w After Effects. Mierz pełne statystyki, eksportuj raporty, licz zarobki.

Otwórz .prproj w Premiere - Timer automatycznie zakłada dla niego projekt i zaczyna śledzić czas. Wartości domyślne pochodzą z Global Settings. Premiere łączy się z projektem Timera przez ścieżkę pliku projektu; gdy później ponownie otworzysz ten sam .prproj, mierzenie czasu zostanie kontynuowane.

Aby Timer działał, FLEDIT musi być otwarty, ale zakładka Timer nie musi być widoczna - śledzi w tle, gdy pracujesz w dowolnej innej zakładce FLEDIT.

Widok aktywnego projektu pokazuje wszystko w jednym miejscu:

• Łączny czas nad tym projektem
• Sesje zapisane w tym tygodniu
• Dzisiejszy czas nad tym projektem
• Aktualnie używany tryb mierzenia czasu (np. auto/manual)
• Nazwa powiązanego projektu Premiere
• Sesje z poprzednich dni, w rozbiciu na aplikacje Adobe

Kliknij dowolną aplikację Adobe przy sesji, aby rozwinąć poszczególne sesje z danego dnia dla tej aplikacji.

Otwórz projekt i kliknij ikonkę ustawień, aby edytować:

Nazwa projektu (Project name)

Zmieniaj dowolnie. Timer pamięta, z którym projektem Premiere był pierwotnie powiązany.

Połączony projekt (Linked project)

Zmień lub odłącz projekt .prproj aktualnie połączony z tym projektem Timera.

Kategoria (Category)

Przypisz do istniejącej kategorii lub utwórz nową.

Klient (Client)

Przypisz do istniejącego klienta lub utwórz nowego.

Tag

np. long, short, advert, animation. Ułatwia późniejsze filtrowanie.

Rozliczanie (Billing)

Hourly - FLEDIT mnoży zmierzone godziny przez Twoją stawkę godzinową. Flat rate - podajesz stałą kwotę za projekt; FLEDIT dzieli ją przez czas spędzony nad projektem, więc widzisz, ile realnie zarabiasz na godzinę. W statystykach projekt pojawia się jako wpisana stała kwota.

Produkcja (Production)

Ile godzin / GB / kamer materiału źródłowego.

Czas gotowego materiału (Finished duration)

Końcowa długość dostarczonego filmu.

Link do wideo (Video link)

URL do opublikowanego wideo, byś mógł je później łatwo odnaleźć.

Tryb śledzenia (Tracking mode)

Automatic, Start/Stop (safe) lub Start/Stop. Zobacz niżej.

Zachowanie przy bezczynności (Idle behavior)

Co dzieje się, gdy przejdziesz w stan bezczynności. Zobacz niżej.

Status - Mark completed

Oznacza projekt jako ukończony. Ponowne otwarcie .prproj (np. tylko po to, by skopiować z niego media) nie będzie już naliczać czasu.

Zmiana ścieżki lub odłączanie projektu .prproj od projektu timera.

Change…

Zmień ścieżkę projektu .prproj.

Unlink

Odłącz .prproj. Projekt timera i cały jego śledzony czas pozostają na miejscu - przestaje tylko automatycznie wznawiać się, gdy ten .prproj zostanie otwarty w Premiere.

Link

Połącz projekt .prproj z projektem timera.

Jeśli wybrany .prproj jest już powiązany z innym projektem timera, FLEDIT to wykryje („This .prproj is already linked”) i zapyta, czy przenieść powiązanie tutaj. Tamten projekt zostaje wtedy odłączony, ale zachowuje cały swój zmierzony czas.

Automatic

Śledzi Twoją pracę w całym pakiecie Adobe. Wyjście z Adobe lub przejście w bezczynność wstrzymuje timer; powrót go wznawia. Czas poza Adobe nie jest w ogóle liczony - nawet jako „Other”. Progiem zatrzymania liczenia czasu jest Twój idle timeout z Global Settings.

Start/Stop - safe

Ręczny: klikasz Start, klikasz Stop. Czas spędzony poza Adobe w trakcie działania jest rejestrowany jako „Other”. Na czym polega „safe”: montażyści często zapominają uruchomić timer po restarcie Premiere, więc po jego ponownym otwarciu ten tryb tymczasowo przełącza się na Automatic, żeby nie tracić czasu. Gdy tylko znów klikniesz Start/Stop, wraca do trybu ręcznego.

Start/Stop

Po zatrzymaniu nie jest rejestrowany żaden czas, dopóki nie klikniesz Start - nawet po zamknięciu i ponownym otwarciu Premiere. W trakcie działania czas poza Adobe jest rejestrowany jako „Other”, tak samo jak w Start/Stop - safe.

Gdy zostanie wykryta bezczynność, wybierasz, co zrobić z czasem poprzedzającym wykrycie:

Stop at detection time

Timer zatrzymuje się w momencie wykrycia bezczynności. Przykład: idle timeout = 3 min. Przestałeś pracować w 12. minucie - timer zatrzymuje się w 15. minucie. Wznowienie pracy liczone jest od 15. minuty.

Subtract idle time

Timer cofa się do Twojej ostatniej aktywności. Ten sam przykład: przestałeś pracować w 12. minucie, idle time = 3 min. Timer dobija do 15. minuty i cofa się do 12., żeby nie liczyć czasu „bez aktywności”. Jeśli jednak przestałeś ruszać myszką w 12. minucie, a wróciłeś w 14. - praca jest dalej kontynuowana, bo idle time (3 min) nie został osiągnięty.

Eksport to jedyny przypadek, w którym tryb Automatic może się zatrzymać, mimo że czas powinien być liczony. Ani Premiere Pro, ani Media Encoder nie dają wtyczkom wiarygodnego sygnału „trwa render”, więc FLEDIT nie wykryje tego sam.

Render Time jest na to odpowiedzią: mały przycisk obok timera, który wstrzymuje wykrywanie bezczynności na tak długo, jak potrzebuje render.

Co dokładnie robi. Kiedy Render Time jest włączony, FLEDIT traktuje Premiere jako aktywne niezależnie od tego, jak długo Cię nie ma przy klawiaturze, więc timer nigdy nie pauzuje i nic nie jest odejmowane. Jeśli w momencie włączenia timer był już zapauzowany z powodu bezczynności - powiedzmy, że wróciłeś tylko po to, żeby kliknąć Export - zaczyna liczyć od razu.

Jeśli Twój komputer przejdzie w tryb uśpienia lub hibernację, FLEDIT automatycznie domyka bieżący interwał. Po wybudzeniu śledzenie czasu się wznawia. Sesje rejestrowane przed i po północy są w statystykach poprawnie dzielone na dwie daty.

Kliknij + Add w widoku projektu. W oknie dialogowym możesz:

• Wybrać datę - Today, Yesterday lub dowolną datę z selektora
• Wprowadzić czas jako zakres From-To lub jako zwykły czas trwania (godziny + minuty)
• Opcjonalnie napisać notatkę
• Przełączyć billable (rozliczalne) i wybrać sposób rozliczania - Twoją stawkę godzinową lub kwotę stałą

Wpis zostaje oznaczony jako „Manual” w dzienniku aktywności, dzięki czemu odróżnisz go od czasu śledzonego automatycznie.

Każdy interwał - śledzony automatycznie lub dodany ręcznie - można później edytować. Kliknij ikonę ołówka obok dowolnego wpisu w Activity lub Sessions, a będziesz mógł:

• Dodać lub zmienić dowolną notatkę (do 500 znaków)
• Przełączyć billable / non-billable (rozliczalne / nierozliczalne) - zmiana natychmiast przelicza zarobki i statystyki
• Wybrać sposób rozliczenia tego wpisu - według Twojej stawki godzinowej lub jako kwota stała

Edycja jednego wpisu dotyczy tylko tego jednego wpisu. Wpisy dodane ręcznie można usuwać, natomiast te śledzone automatycznie timerem pozostają tylko do odczytu i nie da się ich usunąć.

Edytowanie jednej zarejestrowanej sesji - notatka, billable i sposób rozliczenia.

Gdy otworzysz inny .prproj w trakcie śledzenia innego projektu, FLEDIT nie przełączy się automatycznie. Pojawia się baner pending project z pytaniem, czy chcesz się przełączyć. Kliknij Switch here, a śledzenie przejdzie na nowy projekt. Chroni Cię to przed przypadkowym naliczeniem czasu na niewłaściwy projekt, gdy na chwilę otworzysz coś dla porównania.

Przycisk + na liście projektów pozwala utworzyć nowy projekt lub nową kategorię - przydatne, gdy chcesz śledzić czas nad czymś, czego nie otworzyłeś jeszcze w Premiere, albo po prostu Twój projekt ma w sobie wiele sekwencji.

Przejdź do widoku All Projects - tam znajdziesz ikonę koła zębatego. Kliknij ją → Global Settings. Wszystko, co tu ustawisz, staje się wartością domyślną dla każdego nowego projektu tworzonego przez FLEDIT.

Idle timeout

Po ilu minutach czas pracy przestaje się liczyć.

Render Time limit

Jak długo Render Time może wstrzymywać wykrywanie bezczynności, od 5 do 720 minut (domyślnie 120). Ustaw wartość nieco większą niż Twój typowy eksport.

Keep timer running while processing

Transcribe, Auto Censor, Cut Silence, Text Animate i Positioning potrafią chwilę liczyć, a Ty w tym czasie nie ruszasz myszką. Gdy ta opcja jest włączona (domyślnie), w trybie Automatic Timer liczy dalej, dopóki FLEDIT pracuje, najdłużej przez czas z Render Time limit. Wyłącz ją, jeśli wolisz zwykłe wykrywanie bezczynności.

Tryb śledzenia

Domyślny tryb dla nowych projektów: Automatic / Start-Stop safe / Start-Stop.

Zachowanie przy bezczynności

Stop at detection time lub Subtract idle time.

Stawka godzinowa i waluta

Domyślna stawka oraz jedna z ponad 50 walut (USD, EUR, GBP, PLN, CHF, SEK, NOK, DKK, CZK, HUF, JPY, CNY, INR, AUD, CAD, BRL, ZAR, AED, …).

Domyślnie rozliczalne

Czy nowe wpisy są oznaczane jako płatne.

Hide earnings (Streamer mode)

Rozmywa każdą kwotę w panelu - stawkę, zarobki, sumy - dzięki czemu możesz streamować lub udostępniać ekran bez pokazywania swoich pieniędzy.

Tags

Zarządzaj swoją biblioteką tagów (maks. 30).

Clients

Zarządzaj swoją listą klientów (maks. 50).

Categories

Niestandardowe kategorie do porządkowania projektów.

Skończyłeś z projektem, ale chcesz zachować jego historię? Zarchiwizuj go, zamiast usuwać. Zarchiwizowane projekty znikają z aktywnej listy, ale każda sesja, notatka i zarobek zostają zachowane - a jedno kliknięcie je przywraca. Aby do nich dotrzeć, przejdź do widoku All Projects i kliknij ikonę koła zębatego → Archived.

Archiwizowanie projektu

• Kliknij prawym przyciskiem projekt na liście → Archive, ALBO wejdź w edycję zbiorczą i wybierz Archive z paska narzędzi, by zarchiwizować kilka naraz.
• Jeśli timer akurat śledzi ten projekt, zatrzymuje się natychmiast po zarchiwizowaniu.
• Zarchiwizowane projekty nie pojawiają się już na liście projektów - pozycja Archived w menu koła zębatego pokazuje, ile ich schowano.

Otwieranie widoku Archived

W widoku All Projects otwórz menu koła zębatego i kliknij Archived, aby przejść do listy archiwum. Zobaczysz każdy zarchiwizowany projekt pogrupowany według kategorii, z datą ostatniej aktywności i łącznym śledzonym czasem. Użyj ← Back, aby wrócić do aktywnych projektów.

Przywracanie

• Kliknij ikonę ↩ restore przy dowolnym zarchiwizowanym projekcie, aby przywrócić go na listę aktywnych projektów.
• Zaznacz kilka pól wyboru i użyj zbiorczego przycisku Restore na dole widoku Archived.

Trwałe usuwanie (Purge)

Statystyki a zarchiwizowane projekty

Domyślnie zarchiwizowane projekty są pomijane na ekranie Stats, więc sumy odzwierciedlają tylko aktywną pracę. Włącz filtr Archived u góry ekranu Stats, aby uwzględnić je w zarobkach, godzinach rozliczalnych, wykresach i eksportach.

Jeżeli uruchomisz 2 instancje Premiere Pro, timer w jednej z nich pokaże komunikat, że czas nie jest liczony - ta instancja jest wtedy w trybie Passive mode. Czas może być liczony tylko w jednej instancji Premiere.

Kliknij ikonę statystyk w widoku projektów, aby otworzyć pełny ekran statystyk. Wybierz zakres dat u góry:

Filtruj dalej według:

Cztery zakładki:

Overview

Łączny czas, zarobki (w rozbiciu na waluty), liczba projektów i klientów, wykres słupkowy aktywności dziennej, podział na aplikacje oraz wnioski (najbardziej produktywny dzień, najdłuższa sesja, aktywne dni, średnia długość sesji).

Projects

Przyjrzyj się każdemu projektowi z osobna - z rozbiciem na dni, poświęconym czasem i stawką godzinową.

Clients

Sprawdź, jakie projekty i ile czasu poświęciłeś każdemu klientowi.

Activity

W tej zakładce sprawdzisz swoją efektywność - który dzień i która godzina są najbardziej produktywne.

Przycisk Export na ekranie statystyk otwiera okno dialogowe eksportu:

Wybierz zakres - Current view (z powyższymi filtrami), Full month lub All time - i potwierdź.

Duplicates

Zakładka Duplicates znajduje każdy klip, który powtarza się na Twoim timeline. Może to być ta sama piosenka, SFX czy klip wideo.

Otwórz zakładkę Duplicates i kliknij Scan timeline. FLEDIT przechodzi przez każdą ścieżkę wideo i audio i wymienia wszystko, co pojawia się więcej niż raz.

Cztery przełączniki kategorii - Video, Music, SFX, Offline - zawężają listę. Klasyfikacja odbywa się automatycznie:

Video

Każdy klip ze ścieżką wideo.

Music

Klip audio dłuższy niż 10 sekund.

SFX

Klip audio o długości 10 sekund lub krótszy.

Offline

Klipy, których plik źródłowy jest w tej chwili offline.

Pole wyszukiwania dodatkowo zawęża widoczną listę według nazwy klipu.

Rozwijając menu danego duplikatu zobaczysz, w którym miejscu pojawia się dany plik, wraz z numerem ścieżki (np. V2, A3 lub V1+A1 dla połączonego A/V). Kliknij dowolny timecode, aby przenieść playhead prosto do tego momentu - bez ręcznego przewijania.

Gap decyduje o tym, kiedy dwa kawałki tego samego pliku liczą się jako dwa osobne użycia, a nie jedno.

Ta sama piosenka albo ten sam klip często jest pocięty na kilka kawałków leżących tuż obok siebie. To jedno użycie, nie duplikat. Gap to odstęp, jaki FLEDIT musi zobaczyć między dwoma kawałkami, żeby potraktować je jako dwa.

0 s

Ustawienie najczulsze. Każda przerwa, nawet jednoklatkowa, liczy się jako nowe użycie. Kawałki sklejone bez przerwy nadal są traktowane jako jedno.

5 s

Wartość domyślna. Dwa kawałki muszą leżeć od siebie co najmniej 5 sekund, żeby zostały uznane za duplikat.

Wyższe wartości

Wyłapują mniej. Przy 30 s ta sama muzyka w 0:10 i znowu w 0:25 nadal będzie jednym użyciem, bo kawałki dzieli tylko 15 sekund.

Łączenie działa na wszystkich ścieżkach, nie tylko na jednej. FLEDIT układa na wspólnej osi czasu każdy fragment tego samego pliku źródłowego, gdziekolwiek się znajduje (V1, V2, A1, A2…).

Notes

Notes, czyli notatki - zapisuj notatki ze znacznikami czasu, wklej całą ścianę uwag od klienta i pozwól, by FLEDIT sam podzielił ją na markery, synchronizuj notatki z markerami na timeline w Premiere. Nigdy nie trać z oczu tego, co jeszcze zostało do zrobienia.

FLEDIT odczytuje zapisane w notatce oznaczenia czasu i zamienia je w klikalne markery (jedno kliknięcie przenosi Cię do tego miejsca na timeline). Wklej całą ścianę uwag - zostanie podzielona na osobne notatki, a każdy wykryty czas dostanie własny marker. Nie musisz ustawiać języka: wszystkie poniższe języki są rozpoznawane automatycznie.

1. Timecode (każdy język). Zapis z dwukropkiem jest niezależny od języka:

2. Jednostki słowne. Liczba + jednostka, np. 5 min, 2 h, 30 s, 2 hours. Spacja jest opcjonalna (5min też działa). Lista słów dla każdego języka znajduje się poniżej.

3. Zakresy (od-do). Dwa czasy tworzą jeden zakres:

• Przez myślnik lub symbol: 1:00 - 2:00, 1:00 ~ 2:00
• Przez słowa: from 1:00 to 2:00, od 1:00 do 2:00, de 1:00 a 2:00
• Z jednostkami: from 30 s to 2 min

Obsługiwane języki. Słowa, które FLEDIT rozumie dla „od … do”, godzin, minut i sekund:

Czego FLEDIT NIE wykrywa

• Liczb zapisanych słownie („half a minute”, „eine Minute”) - potrzebna jest cyfra (0.5 min, 30 s).
• Proporcji (16:9), dat (12.06.2026) i numerów telefonów - są pomijane celowo.

Wskazówki

• Czas na początku wiersza: reszta staje się komentarzem markera (2:12 fix the color = marker w 2:12 z notatką „fix the color”).
• Czas w środku zdania: cały wiersz zostaje zachowany jako tekst, a marker i tak powstaje.
• Każdy wykryty czas to osobny klikalny marker; wklejenie wielu wierszy naraz automatycznie dzieli je na osobne notatki.

Każdy notatnik to niezależny zestaw notatek. Kliknij + Add → Create Note na pasku bocznym, aby utworzyć nowy notatnik i zacząć pisać. Aktywuj dowolny notatnik, klikając go - tylko aktywny notatnik synchronizuje się z markerami na timeline.

Grupuj powiązane notatniki w kategorie (np. „Klient A”, „YouTube”, „Color”). Kliknij + Add → Create Category, a następnie albo kliknij notatnik prawym przyciskiem → Category → i wybierz kategorię, albo po prostu przeciągnij notatnik na nagłówek kategorii. Aby przeciągać notatniki, musisz mieć włączone sortowanie „Custom Order”.

Kliknij dowolny notatnik prawym przyciskiem, aby otworzyć pełne menu: Rename, Move up, Move down, zmiana kategorii lub usunięcie. Notatniki możesz też dowolnie przeciągać, zmieniając ich kolejność w obrębie kategorii lub między kategoriami.

Menu ⋮ w nagłówku otwartego notatnika zaczyna się od Open sequence, a obok stoi nazwa sekwencji tego notatnika. Kliknij, a FLEDIT otworzy tę sekwencję na timeline. Jeżeli jej nie ma w projekcie, FLEDIT zapyta, czy otworzyć jej kopię z markerami tego notatnika albo sekwencję o tej samej nazwie, a po kliknięciu Open podepnie do niej notatnik. Jeżeli sekwencja jest w innym projekcie, powie w którym.

Kliknij trzy pionowe kropki obok Notes i wybierz Edit. Przy każdym notatniku pojawi się pole wyboru; zaznacz te, które chcesz, a następnie użyj Delete lub Move to, aby objąć działaniem całe zaznaczenie naraz. Kliknij Done, aby wyjść z trybu edycji zbiorczej.

Otwórz notatnik, wpisz notatkę w polu na dole i naciśnij Enter lub przycisk +. Notatki z samym tekstem też działają - nie każdy wpis musi mieć znacznik czasu.

Za każdym razem, gdy FLEDIT wykryje znacznik czasu w notatce, automatycznie tworzy marker na timeline w tym miejscu. Pełną listę formatów - timecode'y, jednostki słowne i zakresy, w każdym obsługiwanym języku - znajdziesz w sekcji Automatyczne znaczniki czasu.

Notes (czyli notatki) pokazują swoją moc, gdy otrzymasz długą listę poprawek od klienta. Skopiuj cały blok i wklej bezpośrednio w pole wpisywania nowej notatki - FLEDIT analizuje każdy wiersz i znajduje znaczniki czasu, dzieli wklejony tekst na osobne notatki i tworzy automatycznie markery na timeline.

Jeśli notatnik jest otwarty i dodasz marker w Premiere - czy to klawiszem M na timeline, czy wpisując komentarz do markera - FLEDIT przenosi tekst i timecode markera prosto do aktywnego notatnika jako nową notatkę.

O tym, czy przechwytywanie działa również wtedy, gdy nie patrzysz na zakładkę Notes, decyduje przełącznik w menu trzech kropek obok Notes - Capture in background:

Gdy włączone

Markery dodawane na timeline (skrótami Premiere) trafiają do aktywnego notatnika nawet wtedy, gdy zakładka Notes jest ukryta lub aktywna jest inna zakładka FLEDIT.

Gdy wyłączone

Markery są przechwytywane tylko wtedy, gdy zakładka Notes jest otwarta.

Brak aktywnego notatnika

Gdy żaden notatnik nie jest aktywny, markery pozostają zwykłymi markerami na timeline Premiere i nic nie jest importowane do Notes.

Kliknij przycisk TC obok pola do wpisywania nowej notatki, aby wstawić bieżący timecode playhead. Dopisz po nim swój opis i naciśnij Enter - od razu masz notatkę ze znacznikiem czasu oraz marker.

Masz już markery na swoim timeline? Kliknij trzy kropki w nagłówku notatnika i wybierz Import markers from timeline. FLEDIT odczytuje każdy marker na timeline i zamienia go w notatkę - wraz z nazwą i komentarzami.

Jeśli notatnik jest już aktywny, FLEDIT zapyta, gdzie je umieścić:

Do aktywnego notatnika

Markery zostają scalone z notatnikiem, w którym się znajdujesz. FLEDIT sprawdza, co już tam jest, i dodaje tylko to, czego brakuje - istniejące notatki nie są duplikowane. Gdy wszystko już tam jest, zobaczysz po prostu „All markers already imported”; w przeciwnym razie FLEDIT poda, ile pozycji dodano, scalono i pominięto.

Do nowego notatnika

FLEDIT tworzy nowy notatnik o nazwie „Imported Markers” zawierający wszystkie markery.

Jeśli żaden notatnik nie jest aktywny, FLEDIT po prostu zaproponuje utworzenie tego nowego notatnika „Imported Markers”.

Import zawsze przejmuje markery razem z kolorami, także te, które należały do innego notatnika. Od teraz sterujesz nimi stąd, a notatki w tamtym notatniku zostają. Dwa markery w tej samej sekundzie z różnym tekstem dają dwie osobne notatki. Ctrl+Z zaraz po imporcie cofa go bez usuwania markerów z timeline, a Ctrl+Shift+Z go ponawia.

Dwa poziomy kontroli:

• Główny przełącznik - przełącznik w nagłówku notatnika włącza lub wyłącza naraz wszystkie markery aktywnego notatnika.
• Przełącznik przy znaczniku czasu - każdy znacznik czasu w notatce ma własny mały przełącznik, który pokazuje lub ukrywa tylko ten jeden marker.

Przełączenie na inny notatnik chowa markery poprzedniego. Wracają, gdy do niego wrócisz.

Premiere daje markerom osiem kolorów, a FLEDIT pozwala korzystać ze wszystkich. Zasada jest prosta: Twoje markery zachowują swoje kolory. Nowy marker zostaje w kolorze, który nadało mu Premiere, a FLEDIT zmienia kolor markera tylko w dwóch przypadkach - gdy wybierzesz kolor na znaczniku czasu w notatce albo gdy odhaczysz notatkę jako zrobioną.

Osiem kolorów pochodzi wprost z Premiere, więc marker wygląda w FLEDIT tak samo jak na Twoim timeline:

1. Kolor „done”. Otwórz menu z trzema kropkami przy notatniku i wybierz Default done color - kolor, na jaki marker zmienia się w chwili odhaczenia notatki jako zrobionej. Domyślnie czerwony; kropka obok pozycji w menu pokazuje aktualny wybór, a każdy notatnik ma własny kolor done.

2. Kolor dla jednego znacznika czasu. Kliknij prawym przyciskiem dowolny znacznik czasu w notatce i wybierz kolor tylko dla tego markera. Sam znacznik przyjmuje ten kolor, więc od razu widzisz, która notatka jest jak oznaczona. W tym samym menu jest Reset to default, które przywraca markerowi standardowy kolor Premiere - pojawia się dopiero wtedy, gdy dany znacznik czasu faktycznie ma własny kolor.

Kolory zapisują się także w eksporcie TXT, więc plik zachowuje ich zapis.

Markery należą do sekwencji, na której powstały. Gdy przełączysz się na inną sekwencję, FLEDIT domyślnie ukrywa markery dla tej nowej sekwencji - przełącz globalny suwak, aby je ponownie włączyć. Stan włączony/wyłączony jest zapamiętywany osobno dla każdej sekwencji w każdym notatniku.

Dopóki notatnik jest otwarty z włączonym głównym przełącznikiem (albo działa Capture in background), Notes odzwierciedla timeline na żywo: usuń marker w Premiere - ręcznie albo przez Ctrl+Z - a przechwycona z niego notatka zniknie razem z nim. Notatki, które napisałeś sam, nigdy nie są tak usuwane; tracą tylko powiązanie, a ich przełącznik przy znaczniku czasu się wyłącza. Redo przywraca marker, a notatka wraca razem z nim. Edycja markera w Premiere nie odpina go od notatki.

Wszystko, co dzieje się poza tym oknem na żywo - zakładka Notes zamknięta, główny przełącznik wyłączony, restart Premiere, projekt otwarty z auto-save - jest traktowane ostrożniej przy najbliższym połączeniu notatnika:

• Markery przesunięte, przemianowane, przemalowane - zmiany scalają się do Twoich notatek automatycznie: znaczniki czasu się aktualizują, teksty łączą, kolory są przejmowane. Nic nie musisz robić.
• Markery, których już nie ma - FLEDIT nigdy nie usuwa notatek sam z siebie. Zamiast tego pokazuje okno „Markers removed” i pozwala Ci zdecydować:

Remove notes

Usuwa notatki przechwycone z markerów, których już nie ma. Notatki napisane przez Ciebie zawsze zostają.

Keep and mark done

Zostawia wszystkie notatki, odhacza te dotknięte jako zrobione i wyłącza ich powiązania z markerami.

Restore markers

Zostawia wszystkie notatki i stawia brakujące markery z powrotem na timeline.

Wciśnięcie Esc (albo kliknięcie obok okna) jest zawsze bezpieczne: wszystkie notatki zostają, wyłączają się tylko ich martwe powiązania.

Dwa tryby sortowania w menu trzech kropek:

• Sort by time - notatki ze znacznikiem czasu są układane chronologicznie, a notatki bez znacznika czasu zostają w swoim miejscu (FLEDIT ich nie przenosi na koniec). W tym trybie nie zmieniasz kolejności ręcznie.
• Sort manually - pełna swoboda. Chwyć trzy poziome linie w lewym dolnym rogu dowolnej notatki i przeciągnij ją, gdzie chcesz.

Zaznacz pole wyboru przy notatce, aby oznaczyć ją jako ukończoną. Notatka staje się nieaktywna (tylko do odczytu, przygaszona), a jej marker na timeline przyjmuje kolor done notatnika (domyślnie czerwony - zobacz Kolory markerów). Odznacz, aby ją przywrócić.

Kliknij ikonę kosza po prawej stronie dowolnej notatki. Notatka zostaje usunięta, a jej marker znika z timeline w tej samej chwili. (Natywne markery Premiere, które utworzyłeś sam, nigdy nie są ruszane.)

Menu trzech kropek → Export as TXT. Otrzymasz plik tekstowy ze wszystkimi notatkami z aktywnego notatnika, poprzedzonymi polami wyboru ([x] dla ukończonych, [ ] dla oczekujących). Idealny do wysłania raportu o postępie prac.

FLEDIT zarządza wyłącznie markerami, które należą do notatnika. Każdy marker, który umieściłeś ręcznie i który nie jest powiązany z notatnikiem, traktowany jest jako część timeline, a nie część Notes.

„FLEDIT Helper is missing” / zawieszenie na „Checking license...”

FLEDIT się nie ładuje. Panel pokazuje albo „FLEDIT Helper is missing” (brak pliku pomocniczego FLEDIT), albo kółko ładowania, które nie znika z komunikatu „Checking license...” (sprawdzanie licencji). Przestają też działać Twoje skróty klawiszowe.

Tak wygląda panel, gdy plik pomocniczy trafił do kwarantanny.

FLEDIT zawiera mały składnik o nazwie FLEDITHelper.exe (na macOS: FLEDITHelper). Sprawdza on Twoją licencję i odpowiada za globalne skróty klawiszowe. Niektóre programy antywirusowe - najczęściej Microsoft Defender - oznaczają go automatycznie jako zagrożenie i przenoszą do kwarantanny.

Otwórz kwarantannę swojego antywirusa albo „threat history” (historia zagrożeń), przywróć plik o nazwie FLEDITHelper.exe i dodaj należący do FLEDIT folder bin do listy wykluczeń. U każdego producenta (Avast, Bitdefender, ESET, Kaspersky, Malwarebytes, Norton) kroki nazywają się inaczej, ale kolejność jest zawsze ta sama: najpierw przywróć, potem dodaj wykluczenie.

Zainstaluj FLEDIT ponownie za pomocą oryginalnego instalatora. Dodaj wykluczenie przed uruchomieniem Premiere Pro, żeby plik pomocniczy nie trafił znowu do kwarantanny.

Na macOS odpowiednikiem tego problemu jest Gatekeeper (mechanizm ochrony macOS), który blokuje plik pomocniczy po pobraniu. FLEDIT usuwa tę blokadę automatycznie przy starcie. Jeśli panel nadal nie może zweryfikować licencji, przejdź przez te kroki:

Brakujące komponenty

Okno Missing Components - lista brakujących komponentów i przycisk pobrania instalatora.

Cztery komponenty

FLEDIT opiera się na czterech natywnych komponentach - FLEDITHelper, FE_ExtendScriptLib, FE_ControlSurface i FlEditImporter. Wszystkie cztery są wymagane: jeśli zabraknie choćby jednego, FLEDIT nie będzie działać poprawnie.

Jeśli pliku w ogóle nie ma (dowolny komponent)

Zainstaluj FLEDIT ponownie - uruchomienie instalatora kopiuje wszystkie cztery komponenty we właściwe miejsca. Zanim go uruchomisz, upewnij się, że Premiere Pro jest całkowicie zamknięty.

Brak FE_ControlSurface

Przy pierwszym otwarciu FLEDIT po instalacji plugin automatycznie rejestruje Control Surface w Premiere i pokazuje bursztynowy baner u góry panelu:

Zrestartuj Premiere Pro - po pierwszym uruchomieniu FLEDIT po instalacji konieczne może być zrestartowanie Premiere Pro, aby Control Surface dodał się automatycznie.

Baner po pierwszym uruchomieniu - zrestartuj Premiere Pro, aby Control Surface się aktywował.

Uprawnienia macOS

macOS nie pozwala aplikacjom przechwytywać klawiszy - aby skróty klawiszowe np. od SearchBar popup działały, musisz nadać uprawnienie Accessibility samej aplikacji Adobe Premiere Pro - tej, która uruchamia panel FLEDIT.

Nadawanie dostępu

Typowe problemy i rozwiązania

FLEDIT nie pojawia się w Window → Extensions

• Całkowicie zrestartuj Premiere Pro
• Upewnij się, że masz Premiere Pro 2025 (v25.0) lub nowszy
• Wciąż nie działa? Zainstaluj FLEDIT ponownie przy zamkniętych wszystkich aplikacjach Adobe, a potem otwórz Premiere na nowo

„License activation failed”

• Sprawdź połączenie z internetem
• Skopiuj i wklej klucz z e-maila od Gumroad (uważaj na literówki)
• Jeśli widzisz license_invalid, klucz jest nieprawidłowy - upewnij się, że wkleiłeś go w całości (bez zbędnych spacji) i że pasuje do tego produktu.
• Przekroczyłeś limit maszyn? FLEDIT pokazuje okno ze wszystkimi urządzeniami korzystającymi z Twojego klucza - usuń to, którego już nie używasz, aby zwolnić miejsce

Popup SearchBar się nie otwiera

• Sprawdź, czy skrót nie koliduje z innymi aplikacjami (Discord, OBS, narzędzia do nagrywania ekranu)
• Na macOS SearchBar popup domyślnie korzysta z Opt + Space; jeśli go zmieniasz, unikaj kombinacji już zajętych przez system (np. Cmd + Space dla Spotlight)
• „X shortcuts failed to register” = inna aplikacja blokuje te klawisze na poziomie systemu
• Jeśli Monitor FLEDIT się wyłączył, Twój skrót koliduje z Premiere - wybierz inny, a Monitor włączy się z powrotem

Skrót SearchBar koliduje z Premiere

FLEDIT odczytuje Twój profil klawiatury Premiere (.kys) i blokuje kolidujące skróty. Masz dwie opcje: zmień przypisanie w Edit → Keyboard Shortcuts Premiere albo wybierz inny klawisz w FLEDIT. Klawisz ustawiony w FLEDIT działa od razu - ale jeśli zmienisz skróty lub przełączysz profile klawiatury po stronie Premiere, zrestartuj Premiere Pro, aby .kys się zaktualizował, a FLEDIT wychwycił zmianę.

Timer: zły czas / nie startuje

• Sprawdź tryb śledzenia w ustawieniach projektu
• Tryb Automatic: upewnij się, że Premiere ma fokus - bezczynność wstrzymuje śledzenie po upływie idle time. Render nie jest wykrywany jako aktywność, dlatego przed długim eksportem przytrzymaj przycisk Render Time przez 1,5 sekundy. Timer będzie wtedy liczył przez cały eksport.
• „Passive mode” = inna instancja Premiere steruje Timerem.
• Projekt oznaczony jako ukończony? Oznacz go z powrotem jako aktywny, aby wznowić śledzenie

Wklejone zrzuty ekranu trafiają do niewłaściwego folderu

• Sprawdź ustawienie Save Location w zakładce Paste Image
• „Use Project Folder” działa dopiero po co najmniej jednym zapisaniu projektu
• Sprawdź listę rozwijaną Import to bin, aby ustalić docelowy bin w panelu Project.

Przejścia nie skalują się poprawnie

FLEDIT odczytuje rozdzielczość sekwencji na potrzeby automatycznego skalowania. Nietypowe sekwencje mogą wymagać ręcznej korekty w Effect Controls.

Fokus miga między timeline a FLEDIT, gdy przeciągasz media

Gdy przeciągasz plik, który ma wideo i audio, fokus na moment przeskakuje między timeline a panelem FLEDIT. To celowe - FLEDIT na chwilę aktywuje timeline, żeby Premiere przyjął klip z wideo i audio (a nie samo audio), i oddaje fokus z powrotem.

„The importer reported a generic error”

Uszkodzona pamięć podręczna mediów (media cache). Edit → Preferences → Media Cache → Delete, zrestartuj Premiere.

Makro zatrzymuje się w połowie

• Makra czekają na zakończenie każdego kroku przed uruchomieniem kolejnego - sprawdź, czy każdy krok faktycznie ma na czym prawidłowo się wykonać (zaznaczony klip, otwarta sekwencja, dostępne media)
• Kilku poleceń nie da się użyć jako kroku makra - FLEDIT automatycznie je ukrywa, więc wszystko, co widzisz na liście kroków, zadziała. Nest Clips, Nest Individual Clips i Unnest Sequence działają w makrze.
• Kroki, które zawodzą (np. brak zaznaczonego klipu), zostają pominięte, a makro działa dalej
• Timeline może być bardzo obciążony, dlatego makro może potrzebować więcej czasu

Znane ograniczenia

Wydajność przy bardzo dużych projektach

Ograniczenie leży po stronie platformy. CEP, czyli system rozszerzeń udostępniany przez Premiere, nakłada twardy limit na to, jak szybko działa jakiekolwiek rozszerzenie. Mocno zoptymalizowałem FLEDIT i będę to robić dalej, ale przy bardzo dużych projektach to widać: import animacji trwa dłużej, a część akcji SearchBar działa wolniej niż na zwykłym timeline.

Czas eksportu / renderu nie jest śledzony automatycznie

Ani Premiere Pro, ani Media Encoder nie dają niezawodnego sygnału, że trwa render lub eksport, więc Timer nie potrafi go wykryć sam. Podczas długiego eksportu bez ruchu klawiatury czy myszy tryb Automatic uznałby Cię za bezczynnego i przestał liczyć czas.

Rozwiązanie jest wbudowane: przytrzymaj przycisk Render Time obok timera przez 1,5 sekundy przed eksportem, a wykrywanie bezczynności zostanie wstrzymane, aż render się skończy albo skończy się limit. Możesz też przełączyć projekt na tryb Start/Stop, który działa, dopóki go ręcznie nie zatrzymasz.

Cofanie (Undo) i History States

FLEDIT korzysta z własnego, dedykowanego systemu cofania (Undo/Redo). Aby działał możliwie najlepiej, ustaw więcej kroków w historii Premiere. Otwórz panel History Premiere, kliknij menu trzech linii obok zakładki History → Settings i ustaw History States na 100.

SearchBar na macOS

Jeżeli przypiszesz do SearchBar popup np. Command + Space, wtedy Spotlight przestaje być aktywowany w Premiere. Jeżeli napotkałeś taki problem, po prostu zmień bind, który korzysta ze skrótu klawiszowego wykorzystywanego przez system/inną aplikację.

Podglądy MOGRT-ów użytkownika

Miniatury i wideo podglądu pochodzą z wnętrza pliku .mogrt. Nie da się podać własnych podglądów. Brak osadzonego podglądu = wyświetlany jest placeholder.

Podgląd przeciągania jest jednościeżkowy

Podczas przeciągania przejścia lub efektu z zakładki Animations za kursorem podąża podgląd z jedną ścieżką wideo i jedną audio. Przejścia zbudowane z kilku warstw wyglądają więc w trakcie przeciągania jak jednościeżkowe - po upuszczeniu FLEDIT wstawia pełną wersję.

Markery Premiere a ripple

Markery Premiere nie przesuwają się, gdy tniesz timeline, chyba że korzystasz z edycji uwzględniających ripple. Jeśli dostajesz dużo poprawek, pracuj od końca timeline, aby wcześniejsze znaczniki czasu pozostały w poprawnym miejscu. Po wielu zmianach w razie potrzeby dopasuj markery.

Presety - ograniczenia Premiere

System presetów .prfpset w Premiere ma kilka znanych ograniczeń:

• Parametry ustawione przez kontrolkę graficzną często się nie przenoszą - np. koła RGB czy krzywe w Lumetri Color oraz wszystko inne, co regulujesz wizualnie, a nie wpisując wartość. Na szczęście takich efektów nie ma za wiele.
• Nie przenoszą się też presety utworzone z przejść nałożonych na klipy (np. Pop Motion).
• Interpolacja keyframe'ów, taka jak velocity (ease in / out), nie przenosi się 1:1 - plugin stara się odwzorować ten ruch tak wiernie, jak potrafi, ale jest to ograniczenie po stronie Premiere.

Mam nadzieję, że w przyszłości uda się to rozwiązać.

FAQ

Kontakt i wsparcie

Potrzebujesz pomocy? Napisz do mnie, a się odezwę.

E-mail

support@fledit.com

Discord

Dołącz do Discorda